Саудиска Арабија и Обединетите Арапски Емирати, две земји неразделно поврзани со пустината, увезуваат милиони тони песок од Австралија, Кина и Белгија секоја година.

Иако идејата пустинските нации да купуваат песок изгледа збунувачка, причината лежи во специфичните барања за градба. Додека овие земји се натпреваруваат за проекти вредни милијарди долари, Саудиска Арабија и ОАЕ увезуваат песок како суровина вредна милијарди долари.

Саудиска Арабија е земја на песок, но и покрај тоа, увезува песок. Оваа земја, со развојот на Визија 2030, како и ОАЕ со своите кули што го трансформираат хоризонтот, имаат огромна побарувачка за специфичен вид песок што пустините не можат да го обезбедат.

Зошто пустинскиот песок не е погоден?

Пустинските предели покриени со песок не се погодни за градежната индустрија. Зрната песок во пустините обично се премногу тркалезни и мазни, бидејќи биле еродирани од ветерот во текот на илјадници години. Таканаречениот еолски песок, кој ветерот го обликува во дини, е многу мазен, хомоген и заоблен. Токму поради овие карактеристики, не е погоден за производство на бетон, стакло и други индустриски материјали. Технички, може да се користи, но бара комплексно прилагодување на смесите, строга контрола на големината на честичките и нечистотиите, како и прецизно балансирање на производствените процеси.

Според Програмата за животна средина на Обединетите нации, секоја година се користат околу 50 милијарди тони песок и чакал. Недостатокот стана толку изразен што се појавија криминални мрежи специјализирани за нелегално ископување песок и шверц.

Увозот на индустриски песок не е само прашање на избор, туку честопати и неопходност. Без него, изградбата на ултрамодерни згради, паметни градови и туристички центри би се соочила со сериозен недостаток на материјали или компромиси во квалитетот, пишува РТС.

Светот се соочува со „криза со песок“, со предупредувања дека нерегулираната екстракција на песок води до деградација на животната средина во многу делови од светот, вклучувајќи ерозија на речните корита, уништување на живеалиштата и губење на биодиверзитетот.

Како одговор на тоа, некои земји инвестираат во алтернативи како што е производството на таканаречен М-песок, кој се добива со дробење карпи во соодветни градежни материјали. Покрај тоа, рециклираниот градежен отпад се користи повторно за да се намали притисокот врз природните извори на песок.

Саудиска Арабија, исто така, активно ги истражува овие можности. Иако сè уште не постои сеопфатна национална политика за намалување на увозот на песок, експертите веруваат дека тековните иновации во науката за материјали би можеле да му помогнат на Кралството да ја намали својата зависност од увезениот песок.

foto freepik.com