Цените на авионските билети на одредени интерконтинентални линии се зголемија во март до шестпати во споредба со февруари, покажуваат податоците на консултантската компанија „Алтон Авиејшн“.

На линијата Бангкок-Франкфурт, билет што чинеше околу 470 долари во февруари сега достигнува речиси 2.900 долари, додека летовите меѓу Хонг Конг и Лондон скокнаа од околу 500 на повеќе од 3.300 долари.

Овој скок не ја следи вообичаената сезонска динамика, туку укажува на нарушување во функционирањето на глобалниот воздушен сообраќај. Проблемот не е побарувачката, туку фактот дека истиот број авиони повеќе не можат да извршат ист број летови како пред само неколку недели, пишува „Аеро.рс“.

Што се промени?

Поголемиот дел од сообраќајот меѓу Европа и Азија се потпира на коридори низ Блискиот Исток. Ограничувањата и затворањата на воздушниот простор во регионот ги принудија авиокомпаниите да користат подолги, алтернативни рути, често преку Египет, Саудиска Арабија или Централна Азија.

Во пракса, ова значи дека летовите што претходно траеле, на пример, 10 или 11 часа, сега траат до два или три часа подолго. Продолженото време на летање не само што влијае на потрошувачката на гориво, туку директно го менува и начинот на кој се користи флотата.

Авион што претходно можеше да заврши две ротации на ден, сега често не е во можност да издржи две целосни ротации. На ниво на целата мрежа, ова значи дека истиот број авиони генерира значително помал број на достапни седишта.

Домино ефект: флота, екипажи и редослед на летот

Продолженото времетраење на летот не само што влијае на поединечните линии, туку ја нарушува и целата мрежа. За интерконтинентални операции, секое продолжување од еден или два часа брзо се прелева во остатокот од распоредот на летовите.

Ако авионот доцни на летот на пристигнување, тој доцни и на следното заминување. Кога ова се повторува ден по ден, ротациите се растегнуваат, а бројот на дневни летови по авион се намалува. Во пракса, флота што е дизајнирана да извршува одреден број летови повеќе не може да го одржува истото темпо.

Дополнителен проблем се ограничувањата на работното време на екипажите. Подолгите летови бараат различно планирање на смените, а во некои случаи и дополнителни членови на екипажот. Ова дополнително ја намалува флексибилноста во работењето и ги отежнува брзите прилагодувања.

Слотовите исто така ја комплицираат ситуацијата на големите аеродроми. Времињата на полетување и слетување се распределуваат однапред, па продолжувањето на времетраењето на летовите води до доцнења и прекини во распоредот, без можност за лесно прилагодување.

Зошто цените растат толку нагло?

Кога бројот на достапни седишта се намалува, а побарувачката останува иста или дури се зголемува, резултатот е очекуван - цените растат. Сепак, во овој случај, растот не е постепен, туку ненадеен.

Ова е особено видливо на линиите помеѓу Азија и Европа. Според „Алтон Авиејшн“, билетите што во февруари чинеа од 470 до 730 долари, сега се движат од 1.900 до речиси 3.900 долари, во зависност од рутата.

Причината за толку голем скок лежи во начинот на кој авиокомпаниите ги формираат своите цени. Системите за управување со приходи го следат темпото на продажба во реално време. Кога седиштата брзо се пополнуваат, пониските класи на билети исчезнуваат, а само поскапите опции остануваат на продажба.

Во исто време, некои патници се пренасочуваат од откажани или променети летови, додека други се обидуваат да обезбедат алтернативни рути. Ова дополнително го зголемува притисокот врз веќе ограничениот капацитет. Со други зборови, пазарот реагира на недостаток на капацитет, а не на побарувачката за луксузни пoнуди, пренесува Bankar.me.