Ново истражување покажува длабоки нееднаквости на европските пазари на трудот: Додека некои работници се борат да најдат стабилна работа, други сè повеќе избираат доброволно да работат пократко работно време.

Иако флексибилното работење често се претставува како еден од најголемите успеси на современиот пазар на трудот, за милиони Европејци тоа не е прашање на избор, туку на неопходност. Според Eurofound, европската агенција за истражување на условите за живот и работа, речиси еден од единаесет работници во Европската Унија е во категоријата на таканаречено принудно нестандардно вработување, што значи дека работат со привремени, скратено работно време или други несигурни договори бидејќи не можат да најдат стабилна работа.

Иако уделот на ваквите работници на ниво на Европската Унија малку се намали во последните дваесет години, од 11 проценти во 2006 година на околу девет проценти во 2024 година, просекот крие големи регионални разлики што откриваат длабоки структурни проблеми на поединечните пазари на трудот.

Медитеранските земји се на врвот

Најизразениот проблем е забележан во земјите од јужна Европа. Италија е на врвот на листата со речиси една петтина од вработените кои работат со привремени или краткорочни договори против нивна волја. Во исто време, тоа е земјата што забележа најголем раст на ваквите форми на вработување во Европската Унија од 2006 година. Шпанија е веднаш зад неа, каде што 17 проценти од вработените работат во несигурни услови, додека Кипар, Португалија и Грција исто така бележат двоцифрен удел.

Спротивно на тоа, најниските стапки на несигурно вработување се регистрирани во групата земји од Централна и Источна Европа кои се приклучија на Европската Унија во последните децении. Хрватска, Австрија, Германија, Данска, Холандија и Ирска се наоѓаат помеѓу овие две крајности, со релативно стабилни пазари на трудот и удел од четири до шест проценти.

Профилот на работниците во несигурно вработување, исто така, покажува јасни шеми. Според Eurofound, тие најчесто се физички работници со пониско ниво на образование, додека жените се значително повеќе изложени на вакви форми на работа од мажите. Најголемите родови разлики се присутни во Франција и Германија.