Виктор Урошевиќ можеби е последниот Србин во Авганистан. И, како што вели, нема намера да ја напушти таа земја, пишува Курир.рс.

Сцените од Кабул го тресат светот со денови, а извештаите во медиумите се полни со приказни за (не) успешни евакуации, и на странци и на Авганистанци, кои на секој начин се обидуваат да ја напуштат таа земја.

Се уште не е сигурно дали американските војници и другите меѓународни сили ќе се повлечат целосно од Авганистан на 31 август, иако Талибанците испратија предупредување дека САД ќе жалат за продолжувањето на тој рок. Затоа часовникот брзо отчукува за сите оние кои сакаат да го напуштат Авганистан пред моќта и контролата целосно да преминат во рацете на Талибанците, пишува Б92.

Меѓу нив, со многу мака и напор, тројца српски граѓани беа евакуирани. Сепак, велат тие, се уште има наши луѓе во Авганистан.

Еден сигурно. Виктор Урошевиќ работи како медицински координатор на болницата "Emergency NGO" во градот Лашкар Гах, во самото „срце“ на талибанската моќ.

И, како што вели, нема намера да си замине.

„Не планирам да се евакуирам и не сум контактирал со никого во врска со евакуацијата. Останувам тука“, вели тој, додавајќи дека, врз основа на проекциите што ги има, „треба да биде многу мирно“ во Лашкар Гах.

Урошевиќ е во Авганистан повеќе од три години. За причините за неговото доаѓање во таа земја, уништена од децении војни и немири, тој вели:

„Искрено, дојдов овде да се обидам со некоја мировна мисија, да пробам друго искуство. По препорака на пријател, кој исто така е од Србија, сега сум тука. Прво бев во Кабул две години, а потоа тие ме назначија за координатор во Хелманд, и јас сум тука една година и неколку месеци. Ми се допаѓа тука, се најдов себеси“, изјавил овој човек. 

Неизбежно, се поставува прашањето дали се чувствува безбеден.

Знаете како, кога дојдов тука, ми рекоа „ако сакате да бидете безбедни, не доаѓајте во Авганистан“.

Тој беше сведок на многу тешки сцени.

"Тука нема гаранции. За време на мојот престој, видов многу цивилни жртви, кои се колатерална штета од конфликтите што се водеа. Особено сега, во последно време, бидејќи Хелмад е провинција каде се случија најголемите борби", вели тој. Според него, тоа се случуваше и за време на престојот на американските и британските војници и дека по нивното повлекување имаше големо проширување на насилството.

На прашањето каква е ситуацијата сега во Лашкар Гах, Урошевиќ вели: "Тука е сосема мирно. Можам да кажам - неприродно мирно".

„Очекуваме дека нема да има подрастични промени овде. Сега има проблем на север, околу долината Паншир. Очекуваме борба таму во следните неколку дена. Ако нема мирно решение, за што се сомневам. Но на југ е мирно“, објаснува тој.

Провинцијата Хелманд, каде што се наоѓа Лашкар Гах, инаку е едно од најголемите упоришта на Талибанците и делот од Авганистан од каде потекнуваат повеќето нивни водачи, како и борци.

Затоа, не е изненадувачки што Урошевиќ вели дека, во споредба со претходниот период, начинот на живот во Лашкар Гах не се променил многу.

„Знаете, оваа провинција е една од најрадикалните провинции во Авганистан“, објаснува тој, додавајќи дека таков став бил и кон правата на жените.

„Што се однесува до жените, тука немаше голема европеизација. Тие не можеа да се видат без бурка надвор дури и пред овие настани", наведува тој.

И покрај тоа, според него, женскиот персонал работел во болницата претходно, и тие останале на своите работни места и по промената на режимот.

„За нас беше важно што на нашиот женски персонал не му беше забрането да работи. И не е. Во секој случај, тоа е чекор напред. Училиштето се уште не е забрането, и тие ветија дека нема да го допрат. Поточно, дека нема да им забранат на девојчињата и жените да се школуваат. Но, факултетите допрва треба да започнат со работа, така што тоа допрва треба да се види“, вели тој.

Извор и фото: Курир.рс