Седев на жардиниерата на која беше поставена бомбата, можеби бев најблиску од сите што беа до мене. Слушнав детонација и почувствував топол воздух зад мене. Дел од косата ми изгоре, но немам изгореници. Ме удри шрапнел во грбот од левата страна. Самиот Бог ме спаси“.

Драгана Ристиќ (37) од Ниш, една од ранетите во терористичкиот напад на 13 ноември на плоштадот Таксим во центарот на Истанбул, за „Блиц“ со овие зборови ги опишува моментите од страшната драма. Тој ден во експлозијата загинаа шест лица, а 81 беа повредени, меѓу кои и Драгана Ристиќ. Откако на 19 ноември се врати во Ниш, каде со голема радост ја пречека сопругот и трите деца, на возраст од девет, шест и една и пол години, таа изразува огромна благодарност до сите што учествуваа во пружањето помош по нејзината повреда - од српскиот конзулат во Истанбул и Министерството за надворешни работи на нашата земја, до лекарите од турската болница „Меморијал“ и српската национална авиокомпанија „Ер Србија“.

- Шест пријателки отидовме на туристичко патување во Истанбул, со авион, во наша режија. Стигнавме претходниот ден, а тој ден отидовме на шопинг. Додека моите пријатели беа во продавницата, јас бев напред и ги чекав. Седев на жардиниерата на која беше поставена таа бомба и бев можеби најблиску од сите што беа до неа. Слушнав детонација и почувствував топол воздух зад мене. Бев во шок, сфатив дека сме во некоја опасност, но не знаев дали е бомба или некој пукал, знаев само дека сум во опасност и дека треба да се спасам. Трчав сама до најблиската продавница, каде што беа моите пријателки, се сеќава Драгана на страшниот момент во нејзиниот разговор за „Блиц“.

Таа посочува дека и полицијата и брзата помош реагирале во рекордно време и ја однеле во болницата „Меморијал“ каде добила неверојатна нега.