Се чини дека ЕУ сепак може да ја добие енергетската војна со режимот на Владимир Путин. Една од главните цели во овој конфликт за ЕУ ​​е да обезбеди што е можно постабилно снабдување со енергија во текот на зимата, со што ќе се купи време за решавање на проблемот со зависноста од рускиот гас и нафта. Веста која буди оптимизам во овој контекст вели дека европските складишта за гас се приближно на ниво на исполнетост што требаше да бидат за само два месеци.

Ова го става Путин во нова ситуација: или да се откаже од употребата на изворите на енергија како оружје во глобалниот конфликт, или да оди чекор понатаму во уништувањето на економските мостови со Западот и целосно да го прекине енергетскиот бизнис со либералните демократии. Во втората варијанта Путин не може да профитира, но сепак може да и нанесе штета на ЕУ, а „смислата“ на политиката на Путин веќе почна да се сведува на, како што се наведува, глобална штета.

Конкретно, статистиката покажува дека до крајот на минатата недела резервите на гас на ЕУ веќе достигнале 79,4 отсто, а 80 отсто искористеност била планирана само за 1 ноември, пренесува Јутарњи лист.

Полјаците беа особено активми во полнењето на складиштето за гас; ги наполнија 100 отсто. И најголемиот потрошувач Германија најавува исполнување на домашниот план од 85 отсто зафатеност на складишните капацитети до следниот месец. Сепак, германската економија е една од оние кои тешко можат да ја преживеат зимата доколку целосно се прекине протокот на рускиот гас.

Германците затоа се враќаат на употребата на јаглен и се обидуваат да купат што повеќе гас од различни извори. Французите, пак, апелираат до нивните бизниси што поскоро да ја намалат потрошувачката на енергија, за да се избегне рационализација подоцна, доколку Русија ги прекине сите испораки, а имаат 90 отсто полни складишта на гас. Ако нема екстремно студена зима, Франција може да каже дека е во зоната на енергетска безбедност.

Покрај сето тоа, ЕУ подготвува структурни реформи за енергетскиот пазар, како и интервенција на пазарот на електрична енергија, што исто така дополнително треба да ја релаксира ситуацијата.

Она што моментално функционира во полза на западните либерални демократии е фактот дека глобалната инфлација почна да се смирува, иако таа останува на нивоа што продолжуваат да ги загрижуваат централните банкари. Значително заладување на цените во последните недели може да се забележи кај голем број суровини, од нафта до бакар до пченица. Поевтин е и транспортот на суровини, а се чини дека се намалуваат и нарушувањата во синџирите на снабдување предизвикани од закрепнувањето на глобалната економија од пандемијата, односно блокадата предизвикана од карантинот.

Аналитичарите во JPMorgan Chase процениле дека потрошувачката инфлација ќе достигне 5,1 отсто во втората половина од годината, што е приближно половина од нивото забележано во првата половина на 2022 година.

Она што сепак и се заканува на ЕУ во секој случај е очекуваното зголемување на цената на задолжувањето. Големите три централни банки – ЕЦБ, Банката на Англија и Федералните резерви – се очекува да ги зголемат каматните стапки.