Кога бевме нападнати од терористи на Велики петок, 9 април 1999 година, јас спиев во шатор зад караулата Кошара.

Бевме разбудени од минофрлачи. Успеав да земам само пушка и околу 130 куршуми и излетав во блуза без јакна. Најдов засолниште, испукав куршуми и оставив неколку во џебот, да имам за себе, да не ме фатат жив. Сите наши документи останаа во зградата на караулата. Меѓу нив е и мојата лична карта, која пред некој ден ја видов на видеото на терористот. За прв пат по 22 години.

Ова е приказна за Радојко Ровчанин од селото Павино Поље во Црна Гора, кој служеше воен рок како 20-годишник, меѓу другото, бранејќи ја српската граница, како дел од 53-от граничен баталјон на Југословенската армија.

Тој беше во областа Кошара од 12 декември 1998 година до 14 јуни 1999 година.

„Караулата беше во дупка, а тие нè гледаа од ридот и нападнаа. Се повлековме за да се консолидираме и ископавме ровови. Потоа влегоа во зградата каде што беа сите наши документи. Тоа се тие лични карти што ги снимиле. Сликите од Кошара што ги чував како сувенир, исто така, останаа таму“, раскажува Ровчанин и се сеќава дека тој не јадел ништо три дена по нападот на Велики петок, но тие сепак се спротивставиле на припадниците на ОВК, се додека не пристигне помош и храна.

Повеќе детали на Курир.рс

фото: Курир.рс