Со порастот на бројот на туристи во нашата земја од 1.294.692 туристи во 2017 година на 1.491.535 туристи во 2018 година, што е раст од над 15 проценти, за очекување е да расте и бројот на запишани ученици во стручните угостителско туристички средни учулишта во земјата. Но во учебната 2017/2018 година бројот на запошани ученици во овие стручни училишта е пораснат за 4% и изнесува 1805 ученика, а во учебната 2016/2017 година, во стручпните угостителско туриостички училишта запишани се 1897 ученика или 5% повеќе од претходната година. Соглансо податоците растот на запишани ученици во секторт угостителство и туризам е помал од реалниот раст на секторот но истовремено е и ногу мал процент во однос на вкупниот број запишани ученици. 
  Паралено, ако се има во предвид дека нашата земја е претежно земјоделска земја, каде се произведуваат разни видови земјоделски производи за очекување е бројот на запишани ученици за квалификации од секторот земјоделие и ветеринарство да биде релативно поголем. Но, податоците покажуваат дека во учебната 2017/2018 година се запишани 1393 ученика, а во 2016/2017 се запишани 1509 ученика. И во двете учебни години процентот на запишани ученици изнесува 3% од вкупниот број запишани ученици во средните училишта, што не соодвествува на реалноста. Ист е случајот и со секторот хемија и технологија за квалификацијата прехранбен техничар каде интересот за упис е најмал. При тоа треба да се има во предвид дека оваа квалификација е целосно реформирана и просечната нето плата во прехрамбената индустрија изнесува 20.073 денари. 
  Тоа значи дека реалните потреби и уписите не се во рамнотежа. Гледано во целост се прашуваме дали станува збор за парадигма или парадокс. Но како и да е повторно се враќаме на почетокот: вистински избор на релевантни квалификации и соодветен избор од страна на учениците.

 Во тој контекст мора се да интервенира со соодветни четири решенија:

 Прво, мора да се направи рационализација на мрежата на стручните училишта според потребите на локалната самоуправа. Локалната самоуправа не смее да биде изолирана. Таа мора целосно да биде вклучена во поврзување на квалификациите со реалните потреби на компаниите кои се наоѓаат на нејзина територија и да ја поттикнува и олеснува практичната обука на учениците во компаниите. Само на таков начин компаниите ке ги подготвуваат идните кадри кои веднаш ќе бидат вработливи. Тоа ќе придонесе бројот на невработени на ниво на локалната самоуправа да се намали.
 Второ, министерството за образование и наука мора да се донесе повисоки критериуми за упис во медицинските и економските училишта, без можност за намалување на критериумите во вториот уписен рок. Тоа значи бројката на ученици во овие училишта ќе биде помала, но ќе се овозможи бројката во другите стручни училишта да се зголеми. Промоцијата на квалификациите во останатите сектори е следната работа на која треба да работи министерството. Во овој контекст мораме да го споменеме натпреварот за Лидер на струка, како добра практика, преку кој се прави промоција на квалификациите по секторите и избор за најдобриот ученик во секторот од страна на компаниите. 
 Трето, министерството за образование и наука и за локалната самоуправа, мора да ги зголемат инвестициите во стручните училишта во опремување лаборатории и набавка опрема и машини. Тоа е сигурна инвестиција во идните стручни кадри.
   Четврто, компаниите мора да ги зголемат платите доколку сакаат учениците да стекнуваат квалификации кои им се потребни за нивните работни процеси. Ако ученикот е мотивиран, тој ќе се труди да даде се од себе да ги стекне потребните квалификации, а компаниите ќе го добијат потребниот стручен кадар.

За да се постигне ова потребна е добра комуникација и соработка. За се друго има решение. Добрите решенија мора да станат парадигма.