Цените на оризот се намалија за 35 отсто за една година, достигнувајќи го најниското ниво од 2017 година (околу 360 американски долари по тон), по укинувањето на извозните ограничувања на Индија. По три години висока нестабилност, пазарот се соочува со прекумерна понуда (произведени 541 милион тони во 2024 година), што дополнително ги намалува цените и ја нарушува рамнотежата помеѓу глобалните производители и увозници.

Од 2022 година, Индија, најголемиот извозник на ориз во светот, го ограничи извозот за да го ограничи порастот на светските цени (зголемување од 19 отсто во 2022 и 2023 година), првенствено поради војната во Украина и лошите временски услови во Азија. Повторното отворање на извозот во 2024 година, заедно со рекордните жетви во Азија, доведе до пад на цените од 35 отсто за една година. Со оглед на позитивните перспективи за производството за 2026 година и можното враќање на климатскиот феномен Ла Ниња во четвртиот квартал од 2025 година, се очекува понатамошен прекумерен раст на понудите во 2026 година. Цените веројатно ќе продолжат да паѓаат барем до крајот на 2025 година, со можна стабилизација во 2026 година на нивоа невидени во последната деценија.

Оризот е најконсумираната основна храна во светот, пред пченицата и пченката.

И покрај неговата важност за безбедноста на храната, оризот останува релативно недоволно тргуван на светскиот пазар, а Азија - која сочинува речиси 90 отсто од глобалното производство и потрошувачка - останува главен играч.

Подсахарска Африка во голема мера зависи од увозот од Азија. Во 2024 година, пет азиски земји учествуваа со 75 отсто од извозот, вклучувајќи 40 отсто од Индија, што ја зголемува ранливоста на овие земји кон политичките одлуки во азиските економии.

foto freepik.com