Младите не сакаат да се занимаваат со чистење на оџаци затоа што ова работа е стресна, тешка, и валкана, раскажува оџачарот Бобан Јаневски од Куманово кој веќе 15 години работи како оџачар. 

Тој има 45 години и вели дека во градот е еден од ретките кои се занимаваат со оваа дејност, а младите не се заинтересирани што значи дека професијата изумира. Вели работа има само неколку месеци, и тоа ги демотивира младите. 

„Заработката не е голема, се работи сега од октомври, се пали оган, се чистат оџаци. Има и во јануари работа, и најдоцна во март. Преку лето јас не работам. Цената зависи од оџакот. Има оџаци кои не се чистени по 40 години и услугата може да чини од 500, 600  па се до 1500 денари, зависно дали е куќа или зграда. Во месецот може да исчистам по 20-30 оџаци, а  цела сезона може да бидат 100 или 200 оџаци. Сепак, работата не е лесна, еве сега врне и ако ме викаат да чистам оџак, морам да одам и да ја завршам работата“ - објаснува Јаневски. 

Toj решил да стане оџачар откако по завршувањето на средното ветеринарно училиште не успеал да најде работа по струка. Прво почнал да работи како самоук оџачар, а потоа завршил и курс. 

Редовното чистење оџаци е добро за заштита од пожари, додава Јаневски и препорачува граѓаните да не ја забораваат оваа обврска. 

Од оваа работа не може да се живее, но може да се обезбедат дополнителни приходи за потполнување на домашниот буџет. 

Сања Атанасовска