Проектот, проценет на околу 25 милијарди американски долари, ќе ги поврзе Нигерија и Мароко со гасовод долг речиси 6.800 километри, кој ќе поминува низ 13 африкански земји долж атлантскиот брег. Иницијативата ја почнаа пред неколку години мароканскиот крал Мохамед VI и тогашниот нигериски претседател Мухамаду Бухари, а денес сегашниот претседател на Нигерија, Бола Ахмед Тинубу, силно ја поддржува, според соопштението за медиумите.

Она што почна како заеднички проект меѓу Мароко и Нигерија оттогаш прерасна во регионална иницијатива прифатена од сите членки на ECOWAS. Со потпишувањето на меѓувладиниот договор, државите учеснички формално ја потврдија својата заедничка политичка поддршка за проектот и неговата имплементација.

Гасоводот ќе транспортира природен гас од Нигерија по западноафриканскиот брег до Мароко, каде што ќе се поврзе со постојниот гасовод Магреб-Европа и европската гасна мрежа.

Гасоводот ќе може да транспортира до 30 милијарди кубни метри природен гас годишно. Околу половина од тој капацитет, до 15 милијарди кубни метри годишно, би можел да заврши во Мароко и во европските земји, додека остатокот ќе биде наменет за снабдување на западноафриканските земји. Целта е да се зголеми производството на електрична енергија, да се поттикне индустријализацијата и да се забрза економскиот развој на регионот.

Во следната фаза од проектот ќе се формира проектна компанија со седиште во Казабланка и посебно управувачко тело за гасоводот со седиште во Абуџа, Нигерија. Првите делови од гасоводот треба да бидат пуштени во употреба на почетокот на 2030 година.

Африканско-атлантскиот гасовод не е наменет само како транспортна инфраструктура, туку и како основа на идниот регионален пазар на природен гас, според соопштението за медиумите. За западноафриканските земји, проектот треба да ја зголеми енергетската безбедност, да ја зајакне економската интеграција и да го поттикне индустрискиот развој.

Мароко го гледа како дел од поширока стратегија за зајакнување на соработката меѓу африканските земји и зајакнување на нејзината улога како енергетска врска меѓу Африка и Европа. За Европската Унија, проектот би можел да претставува нов извор на снабдување со природен гас во време кога земјите се обидуваат да ги диверзифицираат патиштата на снабдување и да ја намалат зависноста од ограничен број добавувачи, според соопштението за медиумите. Министерот за надворешни работи на Гана, Самуел Окудзето Аблаква, го нарече „историска иницијатива“ за африканска интеграција и индустријализација.