На неодамна одржаната конференција на Nvidia – GTC, извршниот директор Џенсен Хуанг постојано ја повторуваше една збор: токени. Иако на прв поглед звучи како технички термин, она што го најавува првиот човек на Nvidia може суштински да го промени начинот на кој компаниите размислуваат за трошоците, работата и продуктивноста во ерата на вештачката интелигенција.

Како што посочува Хуанг, „токените нема да бидат само технички детал, туку нова ставка во буџетите на компаниите“.

Токените, поедноставено, се единици текст што вештачката интелигенција ги користи за да „разбере“ и генерира содржина – тоа може да биде збор, дел од збор или низа карактери. Во пракса, секое користење на алатки како ChatGPT подразбира обработка на одреден број токени, а токму врз основа на тоа се формира и цената.

За разлика од традиционалниот софтвер што се плаќа преку претплата или лиценца, вештачката интелигенција сè повеќе се наплатува според користењето – колку повеќе се користи, толку повеќе се плаќа.

Хуанг оди чекор понатаму и посочува дека компјутерите повеќе не се само алатки, туку „производни машини“ што генерираат токени. Тоа значи дека компаниите веќе не купуваат само софтвер или хардвер, туку капацитет за обработка, анализа и создавање информации.

Во таков контекст, токените стануваат клучен ресурс, слично како што некогаш биле серверите или cloud услугите. Дури се предвидува дека во иднина инженерите ќе добиваат сопствени „токен буџети“ за да ја зголемат својата продуктивност.

Дополнително, развојот на таканаречени AI агенти – автономни системи кои можат да работат без директен надзор – дополнително ја менува економијата на трудот. Наместо да се мери работата по време на вработените, таа ќе се мери според количината работа што ја извршува вештачката интелигенција.

Иако ова носи нови трошоци, Хуанг смета дека компаниите ќе го прифатат овој модел бидејќи добивката во продуктивност ќе биде поголема. Според него, токените не се трошок, туку инвестиција во ефикасност.

Ако овие прогнози се остварат, светот влегува во нова економија во која работата нема да се мери во часови, туку во обработени податоци и генерирани информации. Токените така би можеле да станат новата „валута“ на дигиталната економија.