Еден од пет Бугари живее во сиромаштија, а децата се најтешко погодени. Според податоците на Националниот статистички институт (НСИ) за 2025 година за сиромаштијата и социјалната инклузија, 21,2 отсто од Бугарите, или околу 1,37 милиони луѓе, живеат под националната линија на сиромаштија, која изнесува 866,67 лева месечно по лице. Иако ова претставува мало намалување во споредба со 2024 година, извештајот нагласува дека притисокот врз домаќинствата останува значаен. 

Децата се непропорционално погодени, при што 27 отсто се под 17 години во ризик од сиромаштија. Влијанието е видливо во секојдневната сиромаштија: 22,1 отсто не можат да си дозволат еднонеделен одмор годишно, 18,8 отсто немаат основна рекреативна опрема како што се велосипеди или лизгалки, а 17,5 отсто се исклучени од воннаставни активности, вклучувајќи спортски, музички или младински организации. Дополнителни 0,9 отсто живеат во екстремна сиромаштија, не можејќи да ги задоволат сите основни потреби, што директно ја ограничува социјалната интеракција, развојот и пристапот до можности за градење вештини.

Извештајот истакнува силна концентрација на сиромаштија кај специфични типови домаќинства. Над половина, 52,3 отсто, од семејствата со три или повеќе деца живеат под прагот на сиромаштија, додека бројката достигнува 40,4 отсто кај домаќинствата со еден родител. Нивоата на образование играат одлучувачка улога во обликувањето на резултатите: 73,3 отсто од децата чии родители имаат само основно или никакво формално образование се погодени од сиромаштија, во споредба со само 6,7 отсто кај оние со родители со повисоко образование, што илустрира постојан меѓугенерациски циклус.

Меѓу возрасните на работоспособна возраст, уделот на „сиромашните што работат“ изнесува 11,8 отсто, што е намалување за 0,3 процентни поени од година во година, при што работниците со скратено работно време се соочуваат со приближно трипати поголем ризик од сиромаштија во споредба со вработените со полно работно време. Стапката е исто така пониска кај жените за 2,2 процентни поени, додека само 4,3 отсто од работниците со повисоко образование спаѓаат во оваа категорија.

Генерално, 15 отсто од населението доживува сериозна материјална и социјална депривација, вклучувајќи 42,5 отсто кои не можат да покријат неочекуван трошок, 39,1 отсто кои не можат да си дозволат одмор, 15,9 отсто кои не можат да консумираат месо или негов еквивалент секој втор ден и 16,1 отсто кои не можат соодветно да ги загреат своите домови.

Без социјални трансфери, нивото на сиромаштија би се зголемило на 45,4 отсто, што ја истакнува нивната важност во спречувањето на подлабоки тешкотии. Регионалните нееднаквости остануваат широки, со линии на сиромаштија кои се движат од 580 лева во Силистра до 1304 лева во Софија, а највисоките стапки се регистрирани во Стара Загора, Сливен и Тарговиште.