Конфликтот со Иран и ризикот од блокада на Ормутскиот теснец би можеле да го нарушат увозот на храна, од кој зависат до 90 проценти од потребите на регионот, додека властите предупредуваат на зголемување на цените и можни прекини во снабдувањето.

Земјите од Персискиот Залив се соочуваат со најголемиот предизвик за безбедноста на храната од глобалната криза во 2008 година, додека конфликтот со Иран ги загрозува пристаништата и го нарушува поморскиот сообраќај низ Ормутскиот теснец. Војната повторно ги тестира стратегиите усвоени по 2008 година, кога ненадејните скокови на цените на храната ги принудија земјите од Персискиот Залив да се откажат од скапите програми за зголемување на домашното производство на жито и да се свртат кон увоз, со големи инвестиции во земјоделски проекти во странство.

На пример, во 2008 година, Саудиска Арабија почна постепено да го затвора домашното производство на пченица и речиси целосно да се потпира на увоз. Денес, додека глобалниот поморски сообраќај е нарушен, а воздушниот простор е затворен во многу земји од регионот, земјите што увезуваат 80 до 90 проценти од храната се соочуваат со можен недостиг и зголемување на цените.

„Повеќе од 70 проценти од прехранбените производи на земјите од Заливскиот Залив се увезуваат преку Ормутскиот теснец. Доколку војната продолжи, земјите од Персискиот Залив би можеле да се соочат со недостиг“, рече Нил Квилијам од Институтот „Чатам Хаус“ во Лондон.

Аналитичарите истакнуваат дека дури и привремените блокади во Ормутскиот теснец, кои би го пренасочиле товарот од големите кон помалите пристаништа, би можеле да предизвикаат сериозни нарушувања. Повеќето од клучните пристаништа во Заливот се наоѓаат токму на рутата што минува низ тој теснец. Меѓу нив е и пристаништето Џебел Али во Дубаи, најголемото контејнерско пристаниште во регионот, кое наводно беше погодено од ирански напади оваа недела, поради што операциите беа прекинати неколку часа.

„Најголемиот непосреден ефект ќе биде блокадата на Џебел Али, која им служи на околу 50 милиони луѓе“, рече Ишан Бану од аналитичката компанија Кплер.

Пристаништата на ОАЕ надвор од теснецот имаат ограничен капацитет. Хорфакан може да се справи со околу пет милиони TEU единици, а Фуџаира помалку од еден милион, што не е доволно за да го замени капацитетот на пристаништето Џебел Али или Калифа во Абу Даби. Бану предупредува дека Катар, Кувајт, Бахреин и Ирак практично би останале без директен пристап до море и би зависеле од копнени патишта преку Саудиска Арабија, што би довело до скапи застои.

Иако тесните грла сè уште не се целосно видливи, властите на ОАЕ тврдат дека стратешките резерви на основни прехранбени производи ги покриваат потребите за четири до шест месеци и ги повикаа граѓаните да пријавуваат неоправдани зголемувања на цените. Вработените во супермаркетите наведуваат дека полиците се претежно полни, но дека некои производи се надополнуваат побавно. Дубаи привремено ги ублажи ограничувањата за движење на камиони за да се одржи протокот на стока. Почетокот на иранските напади предизвика паника кај населението, што доведе до зголемено купување и привремено празнење на одредени полици, пренесува Каматица.

Некои граѓани веќе го забележуваат порастот на цените. Во објавите на социјалните мрежи, некои клиенти тврдат дека нивните сметки за намирници значително се зголемиле, а особено го истакнуваат ненадејниот скок на цената на бананите. Експертите објаснуваат дека лесно расипливата храна како што се бананите е особено чувствителна на продолжените транспортни патишта. Увозот на вакви производи по воздушен или копнен пат дополнително би ги зголемил трошоците.