Приказните за десетици, па дури и стотици грама скапоцен метал ја поттикнуваат имагинацијата и ги тераат многумина да погледнат во фиоките полни со стара електроника. Но, колку злато навистина има?

За да се разбере дали станува збор за вистинска деловна можност или само за мит што звучи добро во насловите, потребно е да се погледне како златото навистина се користи во електрониката, во какви количини се појавува и под кои услови неговото екстракција може да има економска смисла.

Микроскопски количини

Златото се користи во електрониката поради неговата исклучителна спроводливост и отпорност на оксидација. Токму затоа се нанесува во многу тенки слоеви на контактите и во чипот на SIM картичката. Сепак, зборуваме за навистина занемарливи количини - микроскопски траги кои речиси и да немаат практична вредност кога зборуваме за индивидуална картичка. Со други зборови, неколку десетици, па дури и стотици парчиња од лична колекција нема да донесат никаква сериозна добивка. Само кога ќе се обработи огромна количина електронски отпад - илјадници и илјадници SIM картички и други компоненти - овие мали количини почнуваат да се собираат во нешто опипливо. Токму врз овој принцип функционира индустриското рециклирање на скапоцени метали.

Каде е вистинската добивка и кои се ризиците?

191 грам злато не е добиено од неколку SIM картички, туку од масовната обработка на разни електронски отпад, вклучувајќи микрочипови и конектори кои исто така содржат скапоцени метали. Процесот на екстракција на злато вклучува хемиска обработка и рафинирање, што бара специјализирана опрема, професионално знаење и строго контролирани услови за работа. Поради употребата на силни хемикалии и потенцијално токсични испарувања, експертите предупредуваат дека обидите за домашна екстракција можат да бидат сериозно опасни за здравјето и животната средина. Профитот е можен, но првенствено во рамките на професионални постројки за рециклирање кои работат со големи количини материјал и со почитување на безбедносните стандарди.

Заклучокот е едноставен: златото во SIM картичките навистина постои, но поединечните парчиња речиси и да немаат пазарна вредност. Вистинските пари лежат во обемот и индустрискиот пристап, додека идејата за брзо богатење од стара фиока за картички е повеќе мит отколку вистинска деловна можност.

Златото е скриено во речиси сите стари електронски уреди

Важно е да се нагласи дека SIM картичките не се единствениот извор. Златото се наоѓа во многу електронски уреди - од компјутери и лаптопи до матични плочи, процесори, RAM модули и разни конектори. Во овие компоненти, златото се користи за обложување на контакти и чипови за да се обезбеди издржливост и сигурен пренос на сигнали. Поради ова, поголемите количини стара компјутерска опрема честопати имаат поголема вкупна вредност за рециклирање од самите SIM картички. Сепак, како и кај нив, профитабилноста зависи од количината на собран материјал и професионалната обработка, а не од поединечните парчиња од домашна употреба, пишува Каматица.