Американско-израелските напади врз Иран и одговорот на Техеран предизвикаа силни потреси на глобалните пазари на нафта и течен природен гас, со што дополнително се наруши снабдувањето од Персискиот Залив.

Во услови кога значителен дел од енергентите не може непречено да стигне до пазарите поради ризиците во Ормускиот теснец, сè повеќе внимание се насочува кон руските извори на енергија. Иако Европската Унија сè уште се воздржува од целосно признавање на оваа зависност, одлуките за ограничување на увозот на руска нафта веќе се одложуваат.

Од Москва порачуваат дека приоритет во иднина ќе имаат земјите со кои Русија има стабилни и географски поблиски односи. Министерот за енергетика Сергеј Цивиљов најави дека испораките ќе се насочат кон соседните држави, кои се сметаат за помалку изложени на глобални ризици, како и кон азиските пазари, каде веќе постои зголемен интерес за нови договори.

Русија веќе подолг период ја пренасочува својата енергетска стратегија кон Азија, особено кон Кина, додека европските земји се оценуваат како сè понепредвидливи партнери. Истовремено, побарувачката од земји како Индија дополнително расте, што укажува на ново редефинирање на глобалните енергетски текови.

Кремљ нагласува дека одлуките за извоз ќе се водат исклучиво од сопствените економски интереси, а поради големата побарувачка не се исклучува можноста дел од пазарите да останат без дополнителни испораки.

Во вакви услови, глобалниот енергетски пазар влегува во нова фаза, во која геополитиката, безбедноста и логистиката ќе играат клучна улога во одредувањето на тоа кој ќе има приоритетен пристап до нафта и гас.