Данокот на доход во Европа значително варира од земја до земја и зависи од голем број фактори како што се приходот, брачниот статус и бројот на деца.

Токму затоа работниците со иста бруто плата во различни земји можат да oднесат дома сосема различни износи, што покажува колку е важен даночниот систем, пишува Euronews.

Според извештајот „Оданочување на платите 2026“, највисокиот данок на доход меѓу европските земји за самци без деца се плаќа во Данска, каде што стапката достигнува 35,3 проценти. На другиот крај од скалата е Полска со само 6,6 проценти, што покажува големи разлики во оданочувањето на платите.

Просекот за 22-те членки на Европската Унија вклучени во анализата е 17,2 проценти, додека просекот на ОЕЦД е малку понизок. Покрај Данска, меѓу земјите со високи даноци се издвојуваат Белгија, Финска и Ирска, додека Чешка и Словачка се меѓу земјите со пониски стапки, што открива големи разлики во даночниот товар.

Особено е интересно колку децата можат да влијаат на износот на даноците. Во речиси сите земји, семејствата со деца плаќаат помалку од самците без деца, а во некои случаи разликата е исклучително голема. На пример, во Словачка, даночната стапка за семејство со еден вработен и две деца паѓа под нула, што значи дека државата практично враќа дел од парите преку даночни кредити, што поттикнува поддршка за семејствата.

Големи даночни разлики за родителите се видливи и во Германија, Луксембург и Белгија, каде што семејствата имаат значително помал даночен товар од самците. Од друга страна, во земји како Естонија, Шведска и Холандија, речиси и да нема разлика во даноците помеѓу самците и семејствата со деца, што покажува различен модел на социјална политика.

Во домаќинствата каде што работат двајцата родители, даночниот товар е генерално нешто помал отколку кај самците без деца, но повисок отколку кај семејствата со еден родител што работи. Економистите објаснуваат дека прогресивните даночни системи често ја зголемуваат даночната обврска на домаќинствата со два приходи, што дополнително ја нагласува важноста на прогресивното оданочување.

Експертите предупредуваат дека данокот на доход не дава целосна слика за вкупното работно оптоварување. Во многу земји, голем дел од трошоците паѓаат на придонесите за социјално осигурување што ги плаќаат и работниците и работодавачите. Така, на пример, Данска има многу висок данок на доход, но релативно ниски придонеси, додека Франција има поумерен данок со значително повисоки социјални придонеси, што влијае на нето-приходот на работниците.

Аналитичарите истакнуваат дека секоја земја има различен пристап кон комбинацијата на даноци и социјални бенефиции.