Актуелната криза на Блискиот Исток предизвика недостиг на хелиум, кој дури и без воени конфликти станува сè поретко распространет ресурс, со проценки дека целосно ќе исчезне до 2090 година. Проблемот е што овој елемент е клучен за многу производи без кои денес не можеме, а научниците сè уште не пронашле соодветна замена што би имала единствена примена. Иако НАСА е најголемиот потрошувач на хелиум во светот, овој елемент е толку важен во медицинските истражувања и болниците што здравствениот сектор учествува со повеќе од една третина од вкупната глобална потрошувачка на овој гас.

Нема боја, мирис или вкус, но кога има недостаток од него, последиците се многу видливи. На листата на „она што моментално недостасува“ поради кризата на Блискиот Исток, се наоѓа и хелиумот, гас невидлив за човечкото око, но клучен за многу производи на кои се потпираме. Вселенската индустрија го користи хелиумот за ладење на сателитски инструменти, чистење на ракетни мотори и погон на ракетно гориво. Хелиумот е од витално значење за производство на полупроводници, сеприсутни во денешниот свет, од електрични автомобили до паметни телефони.

Хелиумот ги лади суперспроводливите магнети што се користат во забрзувачите на честички, се вклучува во системите за магнетна резонанца (МРИ) и нуклеарна магнетна резонанца (НМР), овозможувајќи им на биохемичарите да ја одредат структурата на сложените молекули. Нуркачите во длабоко море се потпираат на хелиумот за да ја контролираат количината на кислород и азот што ја добиваат од нивниот апарат за дишење, бидејќи помага да се избегне декомпресиска болест. Поради неговата ниска густина, хелиумот се користи за полнење на метеоролошки балони, воздушни бродови и балони за забави.

Сепак, овој гас може да биде „незгоден“ и да создаде многу главоболки за производителите и корисниците. Хелиумот се формира со радиоактивно распаѓање на ураниум и ториум во текот на милијарди години во Земјината кора. Загрижувачки е што откако ќе се ослободат во атмосферата, молекулите на хелиум се толку лесни што ја избегнуваат гравитацијата на Земјата и се губат засекогаш во вселената. Бидејќи е потребно многу подолго време за да се надополнат резервите на хелиум отколку да се исцрпат, хелиумот е необновлив ресурс.

Иако хелиумот е втор најзастапен елемент во природата по водородот, тој е многу редок и е достапен само со екстракција од подземни наоѓалишта на природен гас. За да биде изводливо неговото екстракција, мора да има најмалку 0,3 oтсто хелиум по волумен во резервите на природен гас што се експлоатираат, што значи дека употребливите ресурси се доста ограничени. По екстракцијата, хелиумот треба да се претвори од гасовита во течна состојба за транспорт и понатамошна употреба, пренесува bif.rs.