Првиот месец од агресијата врз Иран остави ужасни последици, пред сè, врз економиите на Заливот. Производството на нафта и гас беше намалено, но исто така и туризмот, авијацијата, логистиката, производството и финансиските услуги. Уништена беше инфраструктурата и бројните производствени капацитети, кои не се лесни за обновување.

Проценетите дневни финансиски загуби во текот на март изнесуваат 700 милиони долари само од нафтата. На долг рок, довербата на инвеститорите и странските работници е изгубена, оценува уредникот на „Макроекономска анализа и трендови“ (MAT) Иван Николиќ во априлското издание.

„Но, како и во секоја војна, додека некој губи, некој победува, бидејќи војната е позитивна екстернализација за многу земји. Постојат проценки дека токму повисоката цена на енергијата ѝ обезбеди на Русија 700 милиони долари на дневна основа“, вели Николиќ.

САД, како и другите земји извознички на нафта кои не се дел од оваа зона погодена од војната, како што се Канада, Австралија, но и помалите, како што се Азербејџан, Казахстан, се еднакви победници, бидејќи најголемите купувачи на нивната нафта и гас се европските земји.

Ормутскиот теснец е централната оска околу која се врти целата економска приказна за агресијата против Иран. Затворањето на Ормутскиот теснец е директна причина за нарушување на цените на многу производи. Вниманието на јавноста првично беше насочено кон изворите на енергија, со оглед на фактот дека земјите од Заливот се познати по ова. Сепак, негативниот ефект од оваа војна врз глобалната економија е многу поголем.

„Ормуз не е само нафтен приклучок – тој е приклучок за цела низа индустрии кои немаат никаква врска со енергијата, туку зависат од физичкиот проток на стоки од Заливот. Затоа прашањето за безбедно минување низ Ормутскиот теснец е без сомнение услов за одржливост на Договорот за прекин на воените активности, кој стапи на сила на 8 април“, вели Николиќ.