Александар Цвејиќ и Марко Прибак вчера пристигнаа безбедно во Србија, откако беа евакуирани од главниот град на Авганистан со германски авион во Ташкент, главниот град на Узбекистан. Во нивните изјави по пристигнувањето во Србија, тие раскажаа за ужасите низ кои поминале.

„Кога сфатив дека воениот камп во кој се наоѓаме е опкружен со околу 250 талибанци, мислев дека никогаш нема да се вратам дома, во Србија ... Бев сигурен дека нешто лошо ќе се случи“, со овие зборови го опишува еден од најтешките денови во неговиот живот Марко Прибак, државјанин на Србија, кој се најде среде Кабул поради работа, во моментот кога Талибанците тргнаа во кампања против главниот град на Авганистан.

Како што вели, во тие моменти, се му поминало низ глава за него и неговиот пријател и колега Александар Цвејиќ, но, за среќа, додава, тие останале прибрани, колку што е можно повеќе.

Марко ја започнува приказната за порталот „24 седум“ од моментот кога улиците на Кабул, едни од најбезбедните, станаа симбол на паника и страв во еден момент.

„Се се случи во 12 часа. Армијата само се повлече и Талибанците влегоа во градот со автомобили и мотоцикли. Низ градот се прошири вест за тоа што се случува и настана општа паника. Сите тие почнаа да бегаат и отидоа некаде, иако знаеја дека има Талибанци низ целиот Авганистан. Потоа повеќето побрзаа кон аеродромот или најдоа скривалишта во напуштени згради“, вели тој.

Прибак во тоа време бил во своето сместување со колега, а кога дознале што се случува, го контактирале човекот кој бил задолжен за обезбедувањето во една амбасада.

„Со колега работиме за меѓународна компанија и често доаѓавме на работа во Авганистан. Само оваа година имав четири месеци и затоа остваривме многу контакти со луѓе, кои ни значеа многу во овој момент. Повикав познаник кој е задолжен за безбедност во амбасада, и тој не советуваше да останеме таму каде што сме. Во меѓувреме, купив билети за 17 и 18 август, но по неколку часа, сите комерцијални летови беа откажани. Меѓутоа, иако ни беше советувано да останеме во сместувалиштето, решивме да одиме на воениот аеродром. Нашиот пријател не покани таму, ги зедовме нашите работи, се спакувавме во автомобилот и заминавме“, ја продолжува приказната Марко Прибак.

Тој истакнува дека во тој момент, не бил сигурен дали е тоа добра одлука.

„Не знаев дали треба да го сториме тоа, но сепак тргнавме. Успеавме да стигнеме до воената база, но не и да влеземе во неа. До него беше камп -хотел во кој успеавме да влеземе благодарение на момците од Хрватска и Босна. Ни помогнаа многу во тој момент и им должам до крајот на животот. Поминавме две ноќи со нив и чекавме одобрување да влеземе во базата ... И потоа… Потоа следеше еден од најлошите денови во мојот живот. Кога влеговме во кампот, следниот ден, бевме опколени од Талибанците. Над 250 од нив го опколија нашиот камп и тоа беше првиот пат кога мислев дека никогаш нема да се вратам дома, сигурен сум во тоа“, нагласува овој човек. 

За среќа, стравот не траел долго, бидејќи наскоро во близина на базата биле пронајдени 300 војници на специјалните единици на Велика Британија, кои успеале да ги избркаат. Дојдоа да направат список за евакуација, а следниот ден успеавме да заминеме.

Извор:Блиц.рс