Истражувачи од Универзитетот во Гетинген во Германија и Универзитетот во Единбург анализирале податоци за производството на храна во 186 земји.

Нивната анализа утврдила дека Гвајана е единствената земја што може да биде целосно самоодржлива во производството на храна во седумте клучни групи што беа опфатени со истражувањето.

Овие седум групи на храна се мешунки, јаткасти плодови и семки, скробни основни производи (компири, ориз, леб, житарки), млечни производи, риба и рибни производи, овошје, месо и месни производи и зеленчук.

Кина и Виетнам се на второ место бидејќи се способни да произведуваат храна за своето население во шест клучни групи.

Само една од седум земји е самоодржлива во производството на храна во пет или повеќе групи, додека повеќе од една третина од земјите се самоодржливи во производството на храна во една група.

Авганистан, Обединетите Арапски Емирати, Ирак, Макао, Катар и Јемен не се самоодржливи во ниту една група на храна.

На пример, кога се гледа регионално, Блискиот Исток е самоодржлив во месо, додека Западна Африка и Карибите ја постигнуваат оваа цел само во две групи на храна. Ниту една економска унија не произведува доволно зеленчук за да го нахрани целото свое население.

За да ги пополнат празнините и да ги задоволат нутритивните потреби на своето население, повеќето земји се потпираат на трговијата. Сепак, многу од нив зависат само од еден трговски партнер кога увезуваат повеќе од половина од нивната храна, поради што се многу подложни на пазарни шокови, објавува порталот ScienceAlert.

Гореспоменатото истражување е објавено во списанието Nature Food.