Овој викенд во Турција битката за контрола како над традиционалните, така и над социјалните мрежи во некои односи беше исто толку жестока, како и судирите на улиците на Истанбул и Анкара, коментира CNBC.

Иако обидот за пуч против претседателот Реџеп Тајип Ердоган беше неуспешен, резултатот можеше да биде многу поинаков, ако не беа интернет базираните технологии кои веднаш ги мобилизираа граѓаните против војската, коментираат експерти.

„Twitter и социјалните мрежи можеби го избегна успехот на пучот“, вели Ендрју Селепак, директор на магистерска програма за социјалните медиуми во „University of Florida“, за CNBC.

„Очигледно армијата не го предвиде фактот дека Ердоган нема потреба да биде таму за да им зборува на луѓето, војската и полицијата и поверува дека преземањето на контролата врз медиумите ќе ја блокира неговата порака да биде слушната“.

Поранешниот помошник-директор на ФБИ Крис Свекор се согласува дека ако социјалните медиуми не постигнале победа за Ердоган, тогаш тие сигурно одиграле значајна улога.

„Twitter и другите социјални мрежи му дозволија на Ердоган и неговите следбеници [вклучувајќи ги и воените] да нанесат одмазднички удар и да реагираат ефикасно“, вели тој.

„Постојано гледаме ситуации во целиот свет, при што нормалните комуникациски режими се компромитирачки и социјалните мрежи стануваат средство на масовна комуникација“, додава тој.

Тоа беше особено видливо за време на далечина појава на Ердоган по CNN Turk каде телевизиската водителка покажа дека претседателот, кој одбил да открие каде се наоѓа, зборува со неа преку FaceTime. Тоа му овозможи да се дистрибуира повик кон општеството луѓето да излезат на улиците, плоштадите и аеродромите во протест против државниот удар. Вклучувањето подоцна ја натера војската да упадне во зградата и да ги затвори студијата.

Ердоган ја повика јавноста да го запре зголемувањето на армијата и преку Twitter.

Моментите на политички катаклизми, на пример Арапската пролет во 2010 година и протестите во Хонгконг во 2014 година, обично добиваат широка покриеност на социјалните мрежи. Ситуацијата во Турција сепак беше особено необична, бидејќи Ердоган во минатото бил нарекуван „една од најпознатите решителни интернет цензури во светот“.

Во 2014 година тој побара од Twitter да затвори профили, откако двајца анонимни корисници објавија тајно снимени разговори за време на корупциски скандал. Подоцна тој вети дека ќе „ги искорени“ социјалните медиуми.

YouTube пак е делумно блокиран во Турција.

Во минатото тоа сепак не му било пречка на претседателот да победи во популарност на социјалните медиуми. Ердоган има над 8 милиони следбеници на Facebook, па теоретски можеше да користи Facebook Live, за да упати порака до масите толку ефикасно како и преку појавата преку FaceTime на телевизијата CNN Turk.

„Многу полесно е за владата или војската да ги преземе традиционалните медиуми, но како што видовме во Турција воените сили не можеа да го запрат интернет“, вели Селепак.

Со над 1,6 милијарди корисници на Facebook Селепак обезбедува многу поголема употреба на Facebook Live во иднина при настани кои традиционално би останале во рацете на терестријална телевизија.

„Нема традиционален медиум кој може да емитува до толку голема публика во ист момент, како што светските лидери и политичари директно можат да допрат до луѓето, неограничени од традиционалните медиуми“, додава тој.