Како и голем број на други држави и Велика британија исто така го помина периодот на деиндустрализација. Бројот на вработените во индустрискиот сектор е намален за три пати од 60те до денеска, а делот на индустриското производство во економијата два пати во споредба со 1990 година. Светските тенденции се властите да ја стимулираат внатрешната индустрија во потрага по големо производство. Проблемот е во тоа што поголем дел од денешните управители не знаат како роботи модерната индустрија, а не пак за нејзината технолошка еволуција. Ова го покажува истажувањето на The Economist. Определбата за индустриско производство е физичкото преместување на суровините во различни продукти. Со текот на времето индустриските компании ја проширија дејноста и во моментов голем дел од приходите им доаѓаат од дејностите класифицирани како услуги. Спектарот на тие услуги е толку широк колку што се разнолични и деловите во индустријата. Автомобилската компанија Rolls-Royce, на пример, ги обезбедува половина од своите приходи од услуги, како можност за изнајмување на авиони на авионските компании преку принципот „power-by-the-hour”. ARM, производителот на интегрални шеми и чипови за повеќето смарт телефони, нема сопствена фабрика, а лиценцира голем дел од компании, кои им ги произведуваат производите. Во иднина повеќе производи ќе бидат поврзани со различни услуги. Во деловите ќе бидат вградувани сензори кои ќе даваат информација за состојбата на дадениот елемент и дали има потреба за негова поправка. Преработувањето ќе се пренесе во обична пракса за компаниите, кои ќе треба да работат по одговорно  кон тоа како да ги потрошат ресурсите и како да го зголемат потенцијаот. „ Во иднина компаниите нема да можат да си дозволат да исфрлат во продажба било што “, вели Ричар Лапторн, предприемач, кој  раководел со двегодишното истражување. Проучувањето се гледа и во искористувањето на странскиот бизнис на домашна сцена. Со покачувањето на платите и влијанието кое технологиите го покажуваат во производството, за компаниите би било подобро да ја развијат дејноста на своја териоторија. Иако податоците не покажуваат значителни резултати во таа насока во Велика Британија, истражувањето заклучува дека ако бидат создадени одговарачки услови за биснисот на островот, кои можат да им се спротивстават на земјите со по низок стандард, тоа ќе се случи. Најсуштествените промени во индустријата сепак се резултата на технолошкиот напредок. Комјутеризираните модели и симулации чинат и помалку ресурси и помалку време за пласирање на нови добра на пазарот, а високо технолошките роботи ја прават автоматизацијата поевтина и едноставана. Новите материјали, како наночестичките ќе го подобрат квалитетот на производите, додека иновативните начини на производство како 3D принтањето веќе се користат од компаниите. Многу од новите технологии ќе оставата голем дел од вработените без работа во индустрискиот сектор. Но и покрај тоа на општ план идната индустрија и поврзувањето на услугите со неа би можеле да помогната за целосна корист. Спознавањето на таа взаемна врска ќе се покаже како клучна за секое раководство кое сака да ја заостри својата индустрија. Голем предизвик за производителите се образованите и обуката. Во моментов една четвртина од завршените инжењери и технолошки специјалисти започнуваат со работ аво индустријата во првите шест месеци по дипломирањето. А потребите за професионално познавање во индустрискиот сектор ќе станат се повисоки и комапниите ќе треба да се завземат за обуката на идните работници. Законите на побарувачка и понуда ќе ја крената цената која производителите ќе треба да ја платат за да ги привлечат потребните умови и таленти неопходни за новата индустриска револуција.   K.K