Енергетската заедница очекува услогласување на македонското со европското законодавство и во таа насока, одговорните од таму, за Фактор, објаснуваат кои се опциите што на земјава и стојат на располагање за функционирање на енергетските компании во земјава. Фактор: Што Македонија треба конкретно да направи за раздвојување на ЕЛЕМ и МЕПСО? ЕЗ: Во согласност со законодавството на ЕУ (особено на Директивата 2009/72 / EC и Регулативата (ЕЗ) 714/2009), која Македонија треба да ja  имплементирани во периодот меѓу 2011 и 2015 година, операторот на преносниот систем на електрична енергија МЕПСО мора да го промени својот статус управување. Со едноставни зборови - МЕПСО е во државна сопственост (како и ЕЛЕМ), исто владино тело (на пример, истото министерство) не треба да бидат одговорни за управување на овие две компании (на пример, назначувањето на управниот или надзорниот одбор, одобрување на нивните инвестициски планови, одлуки на стратешко планирање и секојдневното работење, пристап до осетливи информации, итн.) Покрај тоа, мора да постои јасна независност меѓу двете владини тела (на пример министерства) во процесот на одлучувањето во однос на овие прашања, и доволна независност од највисоките  органи (на пример, премиерот) во одлучувањето по овие прашања. Такви услови треба да се спроведат законски, да се имлементираат и потврдат во процес на сертификација (изведена од страна на независно регулаторно енергетско тело  - РКЕ,  а потврдено од Секретаријатот на Енергетската заедница). Во пракса тоа значи промена на постоечкиот Закон за енергетика (односно донесувањето на новиот нацрт-закон за енергетика, откако ќе биде усогласен со Секретаријатот) и, доколку е потребно, модификација / прилагодување на останатите правни акти со кои се уредува управувањето на државата и функционирањето на државниот претпријатија (можеби Законот за Владата, Законот за трговски друштва, итн). Фактор: Кои се трите работи што Македонија ги има на располагање за раздвојување на ЕЛЕМ ли МЕПСО? ЕЗ: На располагање се три модели во релевантното законодавство на ЕУ (2009/72 / ЕЗ на Директивата) за исполнување на барањата на раздвојување. Првиот е "Раздвојување на сопственост", што значи продажба (приватизација) на било кој дел од преносната компанија - ПСО (МЕПСО), или и двете компании за производство (ЕЛЕМ) и снабдување (ЕВН Македонија). Меѓутоа, ова не е единствениот формат - алтернативно, тие можат да останат во државна сопственост, но ПСО мора да биде сопственик на имотот на пренос (а 100% акции на компанијата да остане во државна сопственост), и горенаведените услови  се имплементираат. Вториот формат е ИТО - "Независен преносен систем оператор" - ова е се применува ако ПСО е вертикално интегрирана во истата компанија со активностите генерација - кое за среќа не е случај со Македонија, бидејќи овој модел бара сет на административните мерки со тешка контрола механизми за да се обезбеди вистинска независност во работењето, донесување одлуки, инвестициите и избегнување на директен судир на интереси меѓу двете функции. Таквиот модел се користи во некои членки на ЕУ каде што операторите на системот се вертикално интегрирани, а најмногу во секторот за гас. Тоа бара континуиран, скап и тежок процес на административна контрола. Овој модел не е во согласност со правната и корпоративна структура на МЕПСО. Трета форма на раздвојување е ISO - "Оператор независен систем" модел со основање на ново друштво посветен само на функционирањето на системот на електрична енергија додека средствата остануваат во сопственост на претпријатието за пренос - "Transco". Ова е административно повеќе незгодно и се покажа како многу неефикасен во пракса - голем број на земји членки на ЕУ што го користеа во почетокот,  подоцна се префрли на раздвојување на сопственост. Овој модел не се смета за одржлив и доволен за Македонија.