Шпанија ја заврши 2025 година со златни и девизни резерви во вредност од речиси 94 милијарди евра, што е рекордно ниво откако постојат споредливи податоци, објави Централната банка на Шпанија.

Овој раст првенствено ја одразува огромната побарувачка за злато на меѓународниот пазар, каде што се смета за безбедно засолниште за капиталот во година обележана со геополитичка и финансиска неизвесност.

Сепак, во Шпанија, златото никогаш не било само сметководствена ставка, туку и прашање на историска меморија. Малку се изразите како „московско злато“, една од најконтроверзните епизоди во шпанската економска и политичка историја на 20 век, пишува Euronews.

Пред 1936 година, златните резерви на Шпанија не беа исклучителни во светски рамки, но беа доволни за да ја позиционираат земјата на глобалната финансиска мапа. Според историчарката Магдалена Гаридо Кабалеро, професорка по современа историја на Универзитетот во Мурсија, тоа злато ѝ давало на Шпанија одреден простор за маневрирање во меѓународните трансакции, иако бил многу помал од оној на големите економски сили.

Сепак, тој простор исчезнал со избувнувањето на Шпанската граѓанска војна. Дипломатската изолација на Втората Република, дополнително засилена со дејствијата на Комитетот за неинтервенција, ја оставила републиканската влада со многу малку опции за финансирање на купувањето оружје и залихи.

Во овие вонредни околности, републиканската влада одлучи да ги префрли поголемиот дел од златните резерви на Банката на Шпанија во странство, првенствено во Советскиот Сојуз, дури 76 oтсто од сите златни резерви. Целта беше јасна: да се плати за оружје, залихи и воена помош за поддршка на воените напори. Трансферот беше реален и добро документиран во октомври 1936 година. Околу 510 тони злато беа испратени од складиштето Алгамек во Картагена. Не станува збор за импровизирана или тајна операција, туку за свесна одлука на легитимните власти на Републиката во услови на тотална војна.

foto printskrin youtube