Белград денес повторно беше центар на европската маратонска сцена, а 39-от Белградски маратон донесе врвни резултати и нова спортска приказна за паметење. Во трката во која беше соборен рекордот на патеката, вниманието го привлече и одличниот настап на македонскиот атлетичар Дарио Ивановски, кој го освои второто место и уште еднаш го потврди својот квалитет на големата сцена.

Ивановски ја заврши трката за 02:09:35, веднаш зад победничката Гудета Гаде Гемсис, додека зад себе ја остави третопласираната Кенијка Јохана Ерот. Неговиот резултат добива дополнителна тежина ако се земе предвид силната меѓународна конкуренција и темпото што го одбележа овогодинешниот маратон во Белград.

По трката, Ивановски зборуваше за своите впечатоци, темпото на трката, борбата за подиумот и значењето на резултатот постигнат во Белград.

- Прво, би сакал да им се заблагодарам на Белградскиот маратон. Тука сум, не знам, можеби по 10-ти пат на Белградскиот маратон, понекогаш на Белградскиот маратон, понекогаш на Зимскиот маратон, понекогаш на 10 километри, па... и Скопскиот маратон и Белградскиот маратон, градевте таква семејна врска низ годините што можам да кажам дека кога трчам во Белград, се чувствувам како дома. И денес ми беше посебна чест да го освојам Белградскиот маратон, но сепак можам да кажам дека сум задоволен од второто место - нагласи Дарио и додаде:

- Ова е моето второ најбрзо време, прво, моето најдобро време е 2:08:26, денес истрчав 2:09:35, каде што на ваква патека, со овие услови, можам да кажам дека се вратив во олимписката форма што ја имав по Париз, со оглед на тоа што по Париз, Олимписките игри, се справував со некои такви мини, мини помали повреди, каде што не бев јас. Но, можам да кажам дека со Белградскиот маратон си докажав себеси и на сите оние кои веруваат во мене, во моето семејство, во моите најблиски, дека има напредок по она што го правиме и дека заедно со Белградскиот маратон за следната година, бидејќи Европското друмско првенство е на пат, можеме да изградиме одлично, одлично време, одличен пласман, каде што верувам дека Балканот, нашата Југославија и Македонија ќе бидат горди.

Тој, исто така, коментираше за овациите кога ја помина целта:

- Да, може да се каже така. Искрено, кога влегов во целта, се чувствував толку корисно од публиката и буквално на целта заборавив на тешкотиите од изминатите 42 километри. Очекував патеката да биде потешка, со оглед на тоа што моите колеги што трчаа на полумаратонот ми рекоа „Дарио, внимавај, последните 2 километри се тешки“, и некако влегов со страв и претпазливост на почетокот на патиките, но тоа сигурно ми даде еден, еден, како, ми даде доволно да бидам паметен и да не го истрошам првиот, прв дел од патиките, за да не платам патарина на крајот. Фактот дека се тркав со 80% од мојот максимум, а сепак подоцна ми овозможи да стигнам до втората половина од натпреварувањето и да влезам на задоволително второ место.

Фото: Принтскрин/Фејсбук