Обичајот, карактеристичен главно за Соединетите Американски Држави(САД), полека почна да се шири во Европа и на многу луѓе воопшто не им се допаѓа.

Оставањето бакшиш од најмалку 15 проценти во рестораните и угостителските објекти е веќе традиција за Американците поради начинот на кој се платени работниците во услужниот сектор.

Во многу американски држави, на работодавците им е дозволено да им плаќаат на редовно вработени основна часовна плата пониска од стандардниот минимум. Се очекува бакшишот да ја надомести разликата. 

Сепак, за време и по пандемијата на коронавирусот, бакшишот се прошири од угостителскиот сектор на други професии и стана толку оптоварувачки што дури и самите Американци сега се жалат.

Секако, не се жалат оние што добиваат бакшиш; тие често се жалат дека добиваат премалку, особено кога странските туристи ја плаќаат сметката. Услужниот персонал во САД генерално се грижи подобро за своите гости отколку во многу други делови од светот, бидејќи тие работат напорно за да заработат бакшиш.

Вообичаено е да се остава бакшиш во ресторани и барови, во фризерски салони и во такси, а за време на пандемијата тоа стана очекувано и на други места и практиката се одржува, на пример во кафулиња каде што нема услуга на маса.

Во Њујорк денес, бакшиш од 20 проценти стана норма, додека таков процент некогаш се сметаше за многу дарежлив бакшиш. Иритирачки обичај од САД пристигна во Европа. Американците почнаа да ја шират својата навика низ целиот свет, вклучително и европските земји, каде што сметката обично се заокружува.

Некои ресторани почнаа да бараат бакшиш директно од своите гости, но локалното население на многу места не е задоволно од ова, бидејќи очекуваат работодавците праведно да им плаќаат на своите вработени. Давањето бакшиш стана уште позастапено со дигиталните методи на плаќање, бидејќи терминалите за плаќање со картички честопати автоматски ги прашуваат клиентите дали сакаат да дадат бакшиш и колку.