Изминатата година помина во миг, во размислувањето за мојот Матеј, во прифаќањето на некое ново знаење и за животот кој целосно се промени, а кој јас и сите во семејството, за жал, мораме да го прифатиме таков каков што е.

- Последен пат ручав со мојот син на Божиќ 2021 година, а потоа тој, јас и неговите две сестри ја одигравме последната игра со карти. Не ми падна на памет дека тоа е нашиот последен заеднички ручек на овој свет. Но, добро, тоа очигледно требаше да биде запишано во некои од нас, обичните луѓе, невидливи книги - вели Ненад Периш, таткото на Матеј Периш, кој исчезна во Белград точно пред една година, ноќта на 30 и 31 декември 2021 година, каде отиде да ја прослави новогодишната ноќ со своите пријатели.

Трагедијата на семејството Периш, исчезнувањето на нивниот Матеј, чие тело беше пронајдено на 18 мај годинава во Дунав, ја следеше целиот регион.

- Им благодарам на сите луѓе со добра волја кои беа покрај мене за време на мојот престој во Белград, познати и непознати кои ми ги дадоа своите емоции и кои сочувствуваа со мене и моето семејство. Со Матеј повеќе од два месеци разговаравме за одење во Белград. Бев против тој да оди во Белград, од едноставна причина што имав лошо чувство во мене. И неговите сестри му рекле да не оди во Белград, но тој сакал да оди со другарите. Му кажав дека Белград е одличен град за поминување време, дека е голем, дека може да се забавува на многу места, но и дека е далеку. Сакав да оди, ако треба да оди некаде на дочек, некаде поблиску, не толку далеку. Но, не успеав во моите убедувања, а ако успеав, никогаш немаше да знаеме што ќе избегнеме - вели Периш.

Таткото и синот последен пат се слушнале на 30 декември 2021 година.

- Ми се јави од границата меѓу Хрватска и Србија. Ми се јави за тестот за Ковид, за кој му реков дека е негативен. После тоа, комунициравме преку пораки, преку WhatsApp. Бев задоволен што син ми е добро и што е со другарите, иако во мене имаше мал страв - вели Периш.

„СЕ СЕ ПРОМЕНИ ЗА МЕНЕ“

Крајот на дотогаш познатиот живот за Ненад Периш и неговото семејство дојде на 31 декември околу 13 часот.

- Бев со моето семејство во Барселона, кога дознав дека мојот син исчезнал во Белград. Ова го дознавме од пријател на Матеј кој бил со него во Белград. Бидејќи не ги знаеше нашите мобилни броеви, страшната вест ја дознавме преку Инстаграм профилот на ќерка ми. Веднаш го најдов првиот лет од Барселона и бев во Белград на 2 јануари 2022 година, каде останав речиси два и пол месеци барајќи одговори поврзани со мојот Матеј - вели Периш.

Загубата на дете, во овој случај син, е најлошото нешто што еден родител може да го доживее и преживее.

- Таа нова животна ситуација промени се во мојот живот и на моето семејство. Пред се, морав да се запознаам себеси, морав повторно да се запознаам себеси и да запознаам нова вистина, да ја разберам и да ја прифатам, колку и да е тешко. Му благодарам на Бога што ми дава сила да ја прифатам реалноста таква каква што е и ми дава сила да продолжам да живеам, со мојот Матеј, затоа што тој е со мене во секој момент, во секој здив што го земам и навистина верувам дека неговото заминување од овој свет не е конечен крај. Верувам дека јас и тој повторно ќе се сретнеме, ќе се сретнеме, ќе бидеме заедно, бидејќи не можеме да ставиме крај на животот. Можеме да ставиме само три бода на животот - вели Ненад Периш.

Периш ја нагласува верата во Бог како нешто што го одржувало во живот, како нешто што му дало сила да ги надмине најтешките моменти од неговиот живот.

- Тоа што се случи, за жал, се случи, а јас, односно ние мораме да ја прифатиме таа реалност, каква и да е. Како човек, таква реалност е невозможно да се прифати, но како верник морам да ја прифатам. Сведок сум на она што се случи, а она што се случи беше дека Матеј мораше да го напушти овој свет на многу тежок и трауматичен начин. Сам во реката, а тоа е најтешко да се прифати, дека никој во тој момент не можеше да му помогне. Имам надеж во вистината, а тоа е вербата во љубовта, во вечноста и сигурен сум дека со син ми повторно ќе се сретнеме, повторно ќе се сретнеме и повторно ќе играме игра со карти - вели Периш.

Вели дека ова му е најголемото судење во животот.

- Сите ние имаме искушенија во животот. Сите имаме подеми и падови. Вака од ден на ден ја доживувам оваа тешка ситуација. Паѓам и станувам и морам да продолжам да одам. Да шетам, во чевли, тесни и неудобни чевли на овој живот и морам да продолжам така. И мојот син би сакал да продолжам, а не да паднам. Мојот Бог ми го даде мојот крст и јас треба да го носам тој крст. Тој крст може да ми биде тежок како човек, но не смее да ми биде тежок како верник. Носејќи го мојот крст ќе сведочам за вистината и таа вистина ќе ја однесам на повторното обединување со мојот Матеј - рече Периш.

Тој посочил дека добил безброј телефонски повици и пораки, од луѓе кои ги познава и не ги познава од целиот регион, односно од поранешна Југославија. 

- Луѓе од Белград, Сараево, Загреб, од цела Хрватска и ми испраќаат пораки за поддршка, ми ја даваат својата љубов, своите емоции и знам дека тоа го прават искрено од се срце. Им благодарам на сите, и голема благодарност до Ивица Пуљко, градоначалникот на Сплит, Блаженко Бобан, префектот на Сплитско-далматинската жупанија, Андреј Пленковиќ, претседателот на Владата на Република Хрватска, како и на сите свештениците, особено оние од Белград, кои ми беа од неизмерна помош додека бев во Белград. Им благодарам на великодостојниците на Српската православна црква (СПЦ) и на нивниот патријарх кои ми испратија пораки за поддршка. Им благодарам за нивните молитви и чувствувам чувство на единство, дека сме заедно во молитвата и дека сите заедно сведочиме за Неговата љубов - заврши Периш.