Антонија Билиќ (17), матурантка од Кричак, во вторникот на 7 јуни 2011 година околу 08:30 часот излегла од семејниот дом кај Дрниш и повеќе не се вратила.

Една од најголемите потраги во регионот по исчезнато лице беше извршена пред 11 години во Хрватска. Тогаш сите ја бараа малолетната Антонија Билиќ, девојката која, како што подоцна се утврди, ја убил Драган Паравиња.

Антонија последен пат била видена на 7 јуни 2011 година на мостот Чикол каде што автостопирала во правец на Сплит.

Последниот сигнал од нејзиниот мобилен телефон бил снимен тој ден во 15 часот и 40 минути во близина на одморалиштето Модруш кај Огулин. Се сомневаат дека Драган Паравиња, возач на камион, застанал на нејзиниот подигнат палец покрај патот.

Се вршеше повеќемесечна потрага по исчезнатото девојче, која не даде резултат, иако беше најобемна во Хрватска досега, при што беше исушено дури едно езеро.

Телото на девојчето било пронајдено на 28 ноември 2012 година на паркингот покрај државниот пат во селото Модруш кај Јосипдол во Карловачка жупанија, недалеку од местото каде последен пат бил лоциран сигналот на нејзиниот мобилен телефон. Полицијата веќе двапати претходно го пребарала ова место.

Главниот доказ против Паравиња се снимките од надзорните камери на кои се гледаат неговите движења на денот на злосторството на 3 јуни 2011 година, потоа ДНК трагите на жртвата во неговиот камион, како и неговото признание од полицијата во Бања Лука, каде што бил уапсен. на 26.06.2011 г.

Драган Паравиња во 2016 година беше осуден на единствена затворска казна од 40 години за обид за силување и убиство на Антонија Билиќ, како и за уште еден обид за силување. Тој доби 35 години за тешкото убиство на Антонија Билиќ, 4,5 години за обидот за силување во Омиш и уште 2 години и 10 месеци за обидот за силување.

Убиството на несреќното девојче се случи во јуни 2011 година, а оттогаш се одржуваат две судења на Драган Паравиња. И за двајцата беше осуден на 40 години затвор, но казните беа укинати. Првиот беше откажан од Врховниот суд и случајот беше вратен на ново судење кога беа пронајдени посмртните останки на несреќната девојка.

Тој го укина второто решение, наведувајќи дека при новата постапка треба да се преиспитаат сите докази и да се оцени дали е евентуално малку поинаква квалификација.

- Пронајден е само скелетот на жртвата, така што не можеше да се види дали е убиена или силувана, ниту да се утврди точната причина за смртта, како што заклучија вештаците. Единствениот доказ кој укажува на тоа дека Паравиња го извршил тоа злосторство е неговото сведочење во Бања Лука, каде под тешка тортура признал дека ја задавил жртвата, но не и дека се обидел да силува. Судот во Сплит не можеше да ја заснова својата пресуда на тоа сведочење, или во најмала рака, мора да потврди дека имало тортура. Крвните дамки се пронајдени дури по последователно вештачење, па се сомневаме дека се подметнати - тврдеше тогаш неговиот адвокат.

- Погледнете ја Антонија Билиќ десет дена пред нејзиното исчезнување, а во досието погледнете што остана од неа: две коски, а остатокот го растргнаа диви ѕверови. Што остана од една ваква девојка од која се очекуваше да биде сопруга и мајка и за доброто и гордоста на целата заедница - пред судскиот совет во завршниот говор се обрати адвокатот Винко Љубичиќ, кој ги застапуваше интересите на семејството Билиќ.

Им покажал фотографија од Антонија (17) направена пред трагичното исчезнување и ги повикал да ја споредат со фотографиите од нејзините останки пронајдени година и пол по злосторството, а кои се меѓу доказите.

Адвокатот Љубичиќ во својот потресен завршен говор повтори дека третото судење е непотребно и само дополнително ја продлабочи болката на семејството Билиќ, кое доживуваше тешки моменти за време на секое судење.

Пред да се изнесат завршните зборови, Паравиња ја изнесе својата одбрана од обвинувањата.

- Не сум јас виновен, не ја ни видов. Се ми беше средено - изјави тогаш обвинетиот Паравиња.

Блиц.рс