Државата издвојува само околу 950 денари месечно за еден затвореник. Храната што роднините се принудени да ја донесат е расипана. Мувла, влага и инсекти се секојдневно во ќелиите, додека физичките конфликти не престануваат. Ова е накусо сликата на затвореничкиот живот во Македонија, според мониторингот од Хелсиншкиот комитет за човекови права, спроведен оваа година во десет затвори низ целата земја. Комитетот забележува дека затворите немаат постојан лекар, ниту пак работат на ресоцијализација на затворениците.

„Она што го предлагаме е, без одложување, да имаме координирана согласност со законската обврска на Министерството за здравство да обезбеди здравствена заштита на лицата лишени од слобода. Кога станува збор за образованието, во казнено-поправните установи сè уште не постои систем на образование “, велат од комитетот.

Организацијата вели дека слабата координација на институциите остава нерешени проблеми. Управувањето со затворите е исто така слабо развиено. Кога беше извршен мониторингот, вработените се жалеа и на лошите услови за работа кои ги имаат со затворениците.

„Постојано се избираат затворски директори, кои немаат идеја што значи затвор и со какво популација ќе треба да се соочат и да работат со нив. Ова се прашања што директно влијаат на квалитетот на услугите што треба да ги добијат затворениците “, рече Уранија Пировска - директор на Хелсиншкиот комитет.

Комитетот повикува на пробниот систем, односно системот на алтернативни мерки за следење на затворениците, за конечно да профункционира затоа што законот беше донесен пред четири години. Добиени се комуникациски врски и друга опрема за електронски надзор на осудените лица, но тие остануваат како сувенири во магацините на Затворите, бидејќи не е обезбедена фирма за одржување.