„Работниците секогаш ја плаќаат највисоката цена“: Левица со остра реакција по вчерашната седница 'нема месец без трагедија'
На расправата за реконструкцијата на Владата, лидерот на Левица, Димитар Апасиев, говореше и за порастот на смртните случаи на работните места, при што го опомена премиерот Христијан Мицкоски велејќи му: „Не се смејте, за смртни случаи ви зборувам!”
По говорот на Амар Мециновиш, пратеникот од Левица Сашко Јанчев побара пауза со цел спикерот Африм Гаши да воведе ред, а бидејќи, како што истакна тој, од владејачкото мнозинство и владиниот состав, за време на говорењето на пратениците од Левица, се дофрлале секакви пцости.
- Денес ми се случи нешто што сѐ уште не верувам дека е можно... Додека говорев од собраниската говорница за дуплираниот број загинати работници во Македонија, премиерот Мицкоски упорно и цинично ми се смееше во фаца и дофрлаше секакви грозотии и безобразлуци, како некој неурамнотежен човек!? Не верував дека до волку одлепил човеков, за да стане психички нестабилен и тоа да го покажува во јавност.
После ми кажаа дека цел ден пиеле виски во канцеларијата на генералниот секретар на ДПМНЕ!? Ех жална Македонијо, какви хоштаплерски ропаци те водат! - се огласи Апасиев по седницата.
Но, од партијата исто така истакнуваат дека во Македонија речиси и да нема месец без нова работничка трагедија.
- Во само неколку месеци, бевме сведоци на загинати работници на градилишта, масовно труење на 44 работници во „Микросам“, труење на работници во фабрика во ТИРЗ-Штип, сведоштва за затруени и малтретирани работници во „Кромберг и Шуберт“, како и бројни случаи на небезбедни услови за работа кои институциите ги констатираат дури откако ќе се случи трагедијата - а неретко ниту тогаш.
Заедничко за сите овие случаи е што работниците секогаш ја плаќаат највисоката цена, додека одговорноста ретко стигнува до оние кои профитираат од ваквиот систем.
Македонија денес е држава во која една група луѓе го создава општественото богатство, а друга ги присвојува неговите плодови. Денес, работникот е последната алка во синџирот на интереси. Од него се очекува да произведува, да молчи и да прифаќа сѐ - небезбедни услови, понижување, несигурност, па и ризикот да не се врати жив дома - нагласуваат од Левица.
Воедно во нивната објава додаваат дека кога работникот ќе загине, товарот го носи неговото семејство; кога капиталот ќе профитира, добивката останува приватна.
- Вчерашната сцена во Собранието само покажа на која страна стои оваа власт.
Истата власт што со месеци водеше конфликт со синдикатите наместо преговори, што минималната плата ја препушта на „договор“ меѓу работникот и работодавачот, што има разбирање за интересите на капиталот, а не и за барањата на трудот, денес одлучи да се смее додека се зборуваше за загинати работници. Во таков политички систем, човечкиот живот не е почетна точка на политиката, туку променлива што се појавува дури кога ќе стане статистика.
Левица нема дилема на која страна стои. Безбедноста при работа, инспекцискиот надзор, синдикалните права, достоинствената плата и животот на работникот се прашања околу кои најјасно се гледа класната поделба во политиката.
На едната страна се промоторите на капитализмот, кој човечкиот живот го сведува на трошок, а профитот на врховна вредност. На другата страна е Левица, која политиката ја гради врз достоинството на трудот и заштитата на работничката класа - нагласуват од опозициската партија.
Слично
Поврзани вести
