За многу патници, поставувањето шатор покрај море е прифатлив и алтернативен начин да го поминат летото, особено во време кога растечките трошоци за живот ги оптоваруваат домашните буџети. Сепак, кампувањето надвор од лиценцирани кампови е забрането во Грција и може да резултира со казни, кривични постапки, па дури и затвор.

Според Законот 392/1976, поставувањето шатори, паркирањето приколки за ноќевање и кампувањето воопшто се забранети на плажи, во шуми, во близина на археолошки наоѓалишта и во други јавни места кои не се официјално назначени за таа намена.

Грчкиот закон дозволува кампување само во организирани и лиценцирани објекти, т.е. официјални кампови. Оние кои ги кршат правилата можат да бидат казнети со административни парични казни, а во одредени случаи, властите можат да поведат и кривични постапки, вклучително и апсење по кратка постапка.

Според важечките прописи, оние кои се фатени како кампуваат нелегално во Грција се соочуваат со административна казна од 300 евра по лице, шатор или возило. Во посериозни случаи, прекршителите можат да се соочат и со кривични санкции. Ова може да вклучува затворска казна до шест месеци или парична казна утврдена од судот. Вкупниот износ на судската казна може да достигне до 3.000 евра, пишува „Грик репортер“.

Апсењата на Скијатос повторно ја разгоруваат дебатата

Темата повторно се најде во фокусот откако властите уапсија двајца мажи во понеделник попладне за наводно нелегално кампување на плажа на островот Скијатос.

Според локалните извештаи, случајот предизвика дополнителни критики бидејќи камперите наводно оставиле ѓубре во областа, покажувајќи непочитување кон другите посетители на плажата и локалната средина.

Слични инциденти се пријавуваат од време на време низ цела Грција, особено во областите каде што кампувањето неформално се толерира со години. Во некои дестинации, долго време постоеше премолчен договор меѓу камперите, локалните власти и локалната заедница, и покрај законската рамка што строго ги забранува ваквите практики.

Кампување: попристапен и алтернативен туризам

Поддржувачите на слободното кампување тврдат дека тоа овозможува поблизок контакт со природата и им нуди на луѓето поевтин начин за патување во време кога трошоците за сместување и одмор значително се зголемија.

Тие, исто така, посочуваат примери од други европски земји, каде што пофлексибилните системи дозволуваат одговорно кампување во отворени, неорганизирани области под одредени услови. Според ова гледиште, Грција би можела да усвои порегулиран модел што би дозволил слободно кампување во одредени области, под услов да се почитуваат строгите еколошки правила. Од друга страна, властите и еколошките организации веруваат дека неконтролираното кампување може да претставува сериозен притисок врз природните области.

Нивните загрижености се однесуваат на акумулацијата на отпад, оштетувањето на чувствителните екосистеми и зголемениот ризик од пожари, особено во текот на летните месеци кога Грција се соочува со високи температури и суви услови.

Тие, исто така, истакнуваат дека недостатокот на организирана инфраструктура го отежнува управувањето со голем број посетители во заштитени или оддалечени области. Отсуството на санитарни јазли, системи за отстранување на отпад, мерки за противпожарна заштита и соодветен надзор често се наведува како една од главните причини зошто грчката држава продолжува да го ограничува слободното кампување надвор од лиценцираните кампови.