Светски познатиот италијански моден дизајнер Џорџо Армани почина на 92-годишна возраст. Италијанецот остави длабок белег во модната индустрија и, и покрај бројните преземања во индустријата и спојувања на конгломерати, успеа да ја задржи компанијата во свои раце.

Неговото богатство се проценува на 11,3 милијарди долари, а според „Форбс Словенија“, Армани подготвил документ една деценија пред неговата смрт за тоа како ќе се подели неговиот имот. Тој немал деца на кои ќе им ја остави компанијата, па затоа со години имало многу шпекулации во јавноста.

Ројтерс го доби документот пред две години. Првиот дел се однесува на управувањето со компанијата, додека вториот се занимава со прашањето за зачувување на работните места.

Во првиот документ се наведува како наследниците треба да пристапат кон евентуалното котирање на компанијата на берзата. Но, само пет години по неговата смрт. И како да се постапи во случај на преземања и спојувања.

Што се однесува до самиот изглед на брендот Армани, документот се обврзува на „струдење кон чист, модерен, елегантен и дискретен стил со големо внимание на деталите и употребливоста“.

Кои се наследниците?

Според Ројтерс, наследници на Армани ќе бидат неговата сестра Росана и уште тројца роднини (внуките Силвана и Роберто, и внукот Андреа Камерано) кои работат во компанијата. Исто така, тука е и долгогодишниот колега Панталео Делорко и добротворна фондација.

Статутите го делат акционерскиот капитал на компанијата во шест категории со различни права и овластувања за глас. Тие се дополнети со можноста за издавање акции без право на глас.

Армани, исто така, основа фондација во 2016 година, која има само симболичен удел во компанијата. Според статутите, таа има за цел да игра клучна улога во зачувувањето на бизнисот што го започнал со партнерот Серџо Галеоти пред сам да ја води компанијата по неговата смрт во 1985 година, додаде Ројтерс.

Целта на фондацијата е да инвестира во добротворни проекти и да го одржи влијанието на Армани врз групацијата.

Статутите на фондацијата, кои исто така ги виде Ројтерс, предвидуваат дека фондацијата мора да управува со својот удел со цел создавање вредност, зачувување на работните места и почитување на вредностите на компанијата.

Се вели дека аранжманот донекаде потсетува на моделот што го имплементираше основачот на Ролекс, Ханс Вилсдорф. Во 1960 година, тој ја препушти компанијата на фондација која сè уште го контролира престижниот бренд на часовници.

Армани отсекогаш ја бранел независноста на својата компанија и ја отфрнувал идејата за спојувања. Особено, со француски групи кои ги презеле италијанските брендови како што е Гучи, кој сега е во сопственост на Керинг.

Статутите на компанијата, исто така, вклучуваат обврска за „претпазливо пристапување кон аквизициите насочени исклучиво кон стекнување знаење што компанијата не го поседува - без разлика дали станува збор за пазари, производи или канали за продажба“.

Исто така, предвидува половина од нето добивката да се распределува на акционерите.

Секое можно котирање на акции на берзата бара позитивен глас од мнозинството директори и „само по пет години од стапувањето во сила на овие документи“.