Во време кога јавноста сè почесто се прашува дали правдата навистина е еднаква за сите, разговорот со уставната судијка м-р Татјана Васиќ-Бозаџиева отвора важни прашања за функционирањето на правосудниот систем, родовата еднаквост и границата меѓу правото и правдата. Таа зборува за тоа дали правдата навистина е „слепа“, како институциите реагираат на семејното насилство, но и како изгледа животот кога ќе се тргне судиската тога. Низ нејзините размислувања се преплетуваат правната анализа, личното искуство и убедувањето дека правдата мора да остане непристрасна – но и човечна.

Кога се зборува за правдата, често се поставува прашањето дали таа навистина е слепа или понекогаш гледа кој стои пред неа – жена или маж. Според судијката Татјана Васиќ-Бозаџиева, принципот на слепата правда подразбира дека одлуките се носат исклучиво врз основа на законот и фактите, без влијание на надворешни фактори. Спротивно на тоа, селективната правда значи дека иако законот формално е ист за сите, во пракса не секогаш се применува еднакво. Во такви случаи одлуките можат да зависат од различни влијанија – од моќни поединци, политички врски и социјален статус, до родови или културни стереотипи, па дури и од недоволниот пристап до правосудството за одредени групи, меѓу кои често се и жените.

Целиот текст на Женски магазин.