Иако цените на суровата нафта на светските берзи забележаа пад по краткотрајниот скок до 120 долари, возачите ширум светот не треба да очекуваат брзо олеснување. Главната причина за актуелната нестабилност е војната во Иран, која практично го затвори Ормускиот теснец – клучната артерија низ која минува околу една петтина од светската нафта.

Иако вестите за можно смирување на конфликтот доведоа до пад на цената на нафтата за околу 12 отсто, на бензинските пумпи тоа сè уште не се чувствува. Причините се повеќеслојни.

Првиот фактор е т.н. феномен „ракета и пердув“. Во нафтената индустрија важи правилото дека цените на горивата растат нагло кога ќе избие криза, но паѓаат многу побавно кога состојбата се стабилизира.

Вториот фактор е порастот на големопродажните цени. Од почетокот на конфликтот во февруари, тие пораснаа за околу 23 отсто. Дел од овие трошоци сè уште не се целосно пренесени на потрошувачите, па продавачите на пумпите го користат сегашниот пад на берзите за да ги надоместат загубите.

Третата причина е сезонската промена на горивата. Во овој период, рафинериите преминуваат на поскапа летна мешавина, што дополнително ја зголемува цената независно од геополитичките случувања.

Дополнително, тука е и психологијата на пазарот. Сопствениците на бензински пумпи се внимателни и не сакаат први да ги намалат цените додека сè уште продаваат гориво набавено по повисоки цени.

Според проценките на експертите, и покрај падот на цената на нафтата, највисоките цени на бензинските пумпи би можеле да се почувствуваат дури во април. Дури потоа ќе почне постепено намалување, кога ќе се потрошат скапите залихи и кога пазарот ќе реагира на евентуалната стабилизација на Блискиот Исток.

До тогаш, возачите ќе продолжат да ја плаќаат цената на глобалната неизвесност. Реално олеснување може да се очекува само ако снабдувањето се стабилизира и не дојде до нови геополитички тензии.

Курир.рс