Во Франција, околу 3.000 педофили од свештенството дејствувале во Католичката црква од 1950 година, според новообјавениот извештај на независна комисија која ја истражува педофилијата во Црквата.

Свештениците и другите припадници на свештенството во Франција сексуално злоупотребувале околу 216.000 малолетници во последните 70 години, а тој број може да се искачи на 330.000 доколку се вклучат и верниците лаици кои работеле за Црквата.

Според 22-члената комисија од лекари, адвокати, историчари, социолози и теолози, која истражуваше две години, меѓу 2.000 и 3.200 педофили се идентификувани меѓу 115.000 свештеници и други припадници на Клерот во Франција, што значи процентот на насилници меѓу свештенството поголемо од 3 отсто.

Ова е само последниот во серијата откриени педофилски скандали што ја потресоа Католичката црква во последните децении во земји почнувајќи од Ирска и Канада, преку Франција и Австралија до Полска и САД.

Сериозноста на проблемот со педофилијата во Црквата покажува и наодот објавен на 30 јуни во La Croix International, според кој комисија на полската влада утврди дека свештенството во таа земја е одговорно за околу 30 отсто од сите снимени случаи на сексуална злоупотреба на деца од 2017 до 2020 година. Од 345 пријавени случаи, околу 100 се извршени од членови на Црквата.

Колку е вообичаена педофилијата?

Кога пишувате за педофилија во Црквата, но и воопшто, треба да се има предвид дека не сите злоупотребувачи на деца се нужно педофили.

Според Меѓународниот весник за истражување на животната средина и јавно здравје, околу 1 до 5 проценти од машката популација има педофилски склоности.

Тешко е да се дадат попрецизни проценки затоа што луѓето со педофилски склоности се кријат, бидејќи тоа се смета за крајно негативно во општеството, иако многумина никогаш нема да извршат сексуално насилство врз децата.

Авторите на студијата посочуваат дека, спротивно на вообичаените заблуди, педофилијата не е ниту неопходен ниту доволен предуслов за сексуална злоупотреба на деца.

„Всушност, непознат, но најверојатно значителен број луѓе кои имаат сексуална склоност кон децата, никогаш не вршат сексуални злосторства, и се проценува дека 40 до 60 проценти од сексуалните злосторства врз децата не се извршени од луѓе со педофилски интереси“, пишуваат авторите.

Тие посочуваат дека стигматизацијата на педофилијата е проблем бидејќи луѓето со педофилија мора да се плашат дека ќе бидат прогонувани и отсечени од изворите на социјална поддршка доколку се откријат нивните сексуални интереси, што пак може да го зголеми ризикот од сексуална злоупотреба и бариери да бараат терапија.

Зошто има толку многу педофили и педофилија во Црквата?

Се поставува прашањето, од каде толку многу педофили, односно сексуални насилници во Црквата? Но, уште поважно прашање е како тие што се во редовите на свештенството се одговорни за толку многу случаи на злоупотреба. Имено, некои од осудените признале дека малтретирале повеќе од сто деца.

Истражувањата покажаа дека сексуалната злоупотреба е почеста и игнорирана во одредени видови институции кои работат со деца, како што се сиропиталишта, интернати, извиднички и спортски кампови, семинарии итн. внимание на родителите и се изложени на возрасни власти на позиции на моќ кои често уживаат заштита на институциите, особено ако се поврзани со политика и полиција.

Проблемот на организациската структура на Црквата

Во повеќето случаи, злоупотреба се јавува во организации каде доминираат мажи, над кои не постои соодветен надзор.

Социологот Мари Кинан од Универзитетскиот колеџ Даблин во својата книга „Сексуална злоупотреба на деца и Католичката црква“ од 2012 година пишува дека организациската култура е клучна причина зошто Католичката црква има проблеми со сексуална злоупотреба на деца. Општиот начин на размислување и структурата на моќта на Црквата се од феудално потекло и природа. Нејзините водачи тврдат дека имаат апсолутна почит кон подредените, а мажите божествено даваат овластување над жените и децата. Покрај тоа, посочува тој, има и многу мал интерес за демократско одлучување во Црквата.

Овие услови создаваат ситуација погодна за култура на злоупотреба. Во таква средина, сторителите можат да ги убедат возрасните и децата да организираат и извршуваат сексуална злоупотреба и да ги чуваат информациите за тоа тајни и игнорирани. Ова може да резултира со развој на тајни мрежи на злоупотребувачи во и помеѓу институциите и организациите кои поддржуваат култура на сексуална злоупотреба. Затоа, треба да се очекува дека сексуалните насилници ќе се инфилтрираат во такви институции каде што жртвите им се максимално достапни со минимален ризик. Покрај тоа, тие дури можат да бидат стимулативни за нивното профилирање, објаснува Кинан.

Повеќе детали на Индекс.хр