Поради своите единствени предизвици за националната безбедност, Израел има долга историја на развој на високо ефективни, најсовремени одбранбени технологии и способности.

Главен пример за воената сила на Израел е системот за противвоздушна одбрана познат како Железна купола, кој е широко пофален како најдобра одбрана во светот од ракети и ракети.

Сепак, на 7 октомври 2023 година, палестинската милитантна група Хамас го бомбардира Израел со ракети. Според извештаите, Хамас истрелал неколку илјади ракети врз бројни цели низ Израел.

Поради своите единствени предизвици за националната безбедност, Израел има долга историја на развој на високо ефективни, најсовремени одбранбени технологии и способности.

Иако не се достапни точни детали, јасно е дека значителен број ракети на Хамас продреле во израелската одбрана, предизвикувајќи голема штета.

Според N1.hr, Иан Бојд, директор на Центарот за иницијативи за национална безбедност и професор по воздушно инженерство на Универзитетот во Колорадо Болдер, објасни за Conversation зошто стратегијата на одбраната на Израел не била целосно ефикасна против нападите на Хамас.

Како функционира воздушната одбрана?

Системот за воздушна одбрана се состои од три клучни компоненти. Прво, постојат радари за откривање, препознавање и следење на дојдовните проектили. Опсегот на овие радари варира. Радарот Iron Dome е ефикасен на растојанија од четири до 70 километри.

Откако радарот ќе детектира објект, се прави проценка за да се утврди дали тој претставува закана, а информациите како насоката и брзината на откриениот објект се користат за да се донесе таква одлука.

Доколку се потврди дека објектот е закана, операторите на Iron Dome го следат објектот понатаму користејќи радар, а одбранбениот систем има максимум една минута да одговори на нападот.

Друг главен елемент на системот за воздушна одбрана е борбениот контролен центар. Оваа компонента го одредува соодветниот начин да се одговори на заканата, односно од каде да се испукаат ракети-пресретнувачи и колку треба да бидат лансирани.

Третата главна компонента е самата ракета-пресретнувач, во овој случај суперсонична ракета со сензори кои бараат топлина.

Проектилот потоа експлодира во близина на дојдовната закана, што значи дека проектилот не мора директно да го погоди заканувачкиот предмет за да го оневозможи.

Зошто системот беше помалку ефикасен против неодамнешните напади на Хамас?

Едноставно се работи за бројки. Хамас истрела неколку илјади проектили, а Израел имаше помалку од илјада пресретнувачи на теренот подготвени да им се спротивстави.

Дури и ако Железната купола беше 100 проценти ефикасна, со оглед на огромниот број на ракети истрелани од Хамас, некои ќе мораа да се пробијат.

Нападите на Хамас многу јасно покажуваат дека дури и најдобрите системи за противвоздушна одбрана можат да бидат совладани ако се побројни според бројот на закани на кои мора да се спротивстават.

Израелската противракетна одбрана е изградена со години, со високи финансиски инвестиции.

Како може Хамас да си дозволи да го совлада? Повторно, се се сведува на бројки.

Ракетите истрелани од Хамас чинат по околу 600 долари, што ги прави околу 100 пати поевтини од пресретнувачите на железната купола.

Вкупниот трошок за Израел за да ги истрела сите негови пресретнувачи е околу 48 милиони долари. Ако Хамас истрела 5.000 проектили, цената ќе изнесува само три милиони долари.

Така, Хамас со текот на времето акумулираше голем број релативно евтини проектили, знаејќи дека ќе ја преоптовари Железната купола.

За жал за Израел, нападот на Хамас претставува многу јасен пример за воена асиметрија: поевтин, помалку способен пристап успеа да го порази поскапиот систем со висока технологија.