Владите ширум светот се обидуваат да го решат проблемот со фрагментирано производство на вакцини, и многу земји се обидуваат да организираат домашно производство и ова почнува да влијае и на глобалната фармацевтска индустрија.

Европската унија се соочи со низа тешкотии поради кои на некои земји членки оваа година им се скратени лековите од домашно производство. 

Во 1921 година, во германскиот град Десау е основан „Институтот за бактерии во областа Анхалт“, чија задача беше масовно производство на вакцини. Точно 100 години подоцна, доби нова мисија - производство на вакцина против Ковид-19.

Проектот во Десау, Германија, има поддршка од владата на сојузната покраина Саксонија-Анхалт и е составен дел од планот на Берлин да обезбеди набавка на вакцини, но и да создаде друг германски извозен производ.

Соединетите држави се меѓу земјите чија влада може да ги повлече реквизициите во кризна ситуација со цел да обезбеди „производство на неопходни добра“. Веќе во почетната фаза на пандемијата, Вашингтон започна да финансира проширување и прилагодување на фабриките за производство на лекови.

Повикувајќи се на законот за воено производство, Вашингтон им обезбеди на компаниите суровини кои се занимаваат со производство на вакцини што ги набавуваа други компании, а армијата ја надгледуваше изградбата на некои погони. Министерството за одбрана го реши проблемот со експерти за надзор на градежништвото.

Од друга страна, Германија сака да го реши проблемот со недостиг на вакцини преку поддршка на домашните фармацевтски компании.

Некои, вклучувајќи ги Австралија, Бразил, Јапонија и Тајланд, формираат партнерство за производство со шведскиот производител на лекови АстраЗенека.

Италија вети државна поддршка за јавно-приватен центар за вакцини, додека Австрија, Данска и Израел планираат заеднички фонд за истражување и развој и ќе размислат за производство на свои вакцини од следната генерација.

Ранливи увозници

Недостаток на вакцини во Европа покажа дека земјите кои зависат од испораките од мултинационални компании можат да бидат ранливи.

Така, во јануари, АстраЗенека ги преполови снабдувањата на ЕУ во првиот и вториот квартал, велејќи му на Брисел дека не може да ги пренасочи вакцините произведени во Белгија и резервирани за Велика Британија кон Унијата.

Намалените испораки ги влошија тензиите меѓу Лондон и Брисел, принудувајќи ги европските официјални лица да го ограничат извозот на произведени вакцини во ЕУ. Така, Италија го блокираше извозот на вакцината АстраЗенека овој месец, потсетува Ројтерс.

Германија е нето увозник на вакцини, со трговски дефицит во таа категорија производи од 720 милиони долари. Берлин планира да го смени тоа, а во тоа треба да му помогне семејната компанија „ИДТ Биологика“, поранешен „Институт за бактерии на округот Анхалт“ во Десау.

„ИДТ Биологика“ има намера да инвестира повеќе од 100 милиони евра со  АстраЗенека во проширување на фабриката во која ќе биде сместен комплетниот процес на производство.

Рубикова коцка

На глобално ниво, вакцините се произведуваат во мрежите на фармацевтските компании и често поминуваат низ неколку земји, па дури и на континенти, во различни фази, пред да се инјектираат.

Само во ЕУ, вакцините против ковид се произведуваат во повеќе од 30 фабрики, од Шведска до Шпанија. АстраЗенека наведува дека има капацитети за производство на 25 локации во 15 земји, во синџирот на партнерства што извршниот директор на една компанија ги спореди со Рубикова коцка.

Германската компанија IDT Biologika сега планира да ги „покрие“ сите фази од производниот циклус. Интегрален дел од германскиот кластер ќе бидат производителите на вакцини BioNTech SE и KjurVak NV, кои ја измислија најновата технологија за вакцини и обете добија државна финансиска поддршка.

Градењето на капацитетите за производство на вакцини има смисла со оглед на глобалната потреба за вакцинација против ковид, потенцијално повеќе од еднаш, но и поради заканата од можни нови пандемии.

Кризата ја исклучува конкуренцијата

Најголемата ефикасност ја гарантираат големите производствени погони, особено ако се земе предвид можноста расфрлањето на капацитетот во неколку земји во одреден момент да се покаже неекономично.

Прасант Јадав од Американскиот центар за глобален развој вели дека прагот на економијата е 100 милиони дози годишно. Пет земји веројатно би можеле да го зголемат производството без поголеми трошоци, но ако многу почнат да произведуваат мали количини.

- На крајот, сите ќе платиме повисока цена - вели тој.

Канадската влада донесе одлука за изградба на државна фабрика во Монтреал која треба да произведува околу два милиони дози вакцини месечно од почетокот на следната година, многу помалку од тој праг.

На прашањето дали толку мал обем на производство би значело поголеми трошоци, канадскиот национален совет за истражување рече дека нивната цел не е да се натпреваруваат со приватниот сектор:

- Целта на институцијата е брзо да реагира на идните здравствени кризи - потенцираа тие.

Извор: србијаданас.рс