По две недели без вести, Александр Обедински плачеше од среќа кога доби видео повик од неговата внука Кира. Последен пат кога знаеше каде се наоѓа беше веднаш откако нејзиниот татко беше убиен, застрелан на балконот од семејниот стан во Мариупол од руски снајперист. После тоа, бил изгубен контактот со 12-годишното девојче.

Обедински веќе успеал да побегне од опколениот град заради релативна безбедност на западна Украина, но неговиот син и татко на Кира, Евгениј, одбиле да размислуваат за опасното патување. Неговата смрт ја остави Кира сирак бидејќи нејзината мајка починала две недели по нејзиното раѓање.

Откако Евгениј бил убиен, неговата партнерка Ања се обидела да ги одведе Кира и нејзините деца пеш надвор од градот. Што се случило потоа е нејасно. Радоста на Обедински кога сфатил дека Кира е жива, брзо се претворила во страв кога сфатил каде е таа.

„Таа беше во болнички кревет, имаше рани од шрапнели околу увото, лицето и нозете, но изгледаше добро. Толку ми олесни. Но, таа ми кажа дека е во Доњецк и се чинеше дека е сама. Таа ми рече дека ја носат во руски град“.

Јужниот пристанишен град Мариупол беше главен фокус на руската инвазија на Украина, која трае веќе шест недели: неговото заземање ќе ги поврзе другите делови од регионот на Донбас – како што е Донецк, кој е де факто под контрола на Русија од 2014 година – со руското копно.

Како резултат на тоа, Мариупол се соочи со некои од најголемите страдања во конфликтот досега. Приближно 150.000 од предвоеното население на градот од 400.000 сè уште се заробени од руските копнени сили што ја опкружуваат областа, со намалени резерви на вода, храна, лекови и гориво. За цело време, опколените жители се соочуваат со воздушни напади и гранатирање, во кои се проценува дека загинале околу 5.000 луѓе.

Ова е ситуацијата во која Ања, партнерката на Евгениј, одлучи таа и децата да побегнат по неговата смрт на 17 март. Според она што Кира му го кажала на својот дедо, се чини дека семејството и група соседи пешачеле околу два дена пред да наидат на минско поле, кое убило мало момче и ја повредило Кира. Девојчето било собрано од руски војници и однесено во болница во Доњецк, каде лекарите рекле дека ќе се грижат за неа, ќе и дозволат пристап до нејзиниот телефон за да се јави на Обедински и на крајот да ја испратат во нов дом во Русија.

„Таа е толку исплашена. Таа не знае каде и зошто оди“, рече 67-годишната жена.

„Не можам да кажам со сигурност што таа разбира за она што се случува и војната... Таа видела убиени луѓе пред неа, експлозии и гранатирање. Таа само сака да се врати кај своето семејство и да се врати дома“.

„Гардијан“ претходно објави дека Русија испраќа украински граѓани од Мариупол во „филтрациони кампови“ во областите под руска контрола пред насилно да ги премести во Русија, што според меѓународното хуманитарно право се смета за воено злосторство.

Сателитска снимка направена од американска Maxar Technologies минатата недела покажа шаторски кампови поставени во селото Безимен, во близина на Новоазовск, контролирано од Русија, а претставниците на двете самопрогласени републики во Донбас рекоа дека поставиле „град шатор“ за оние кои бегаат од Мариупол, кој може да прими до 450 луѓе.

Размерите на пријавените принудни депортации од Русија остануваат нејасни. Украинската влада ја обвини Москва дека префрлила 40.000 луѓе на нејзина територија, тврдење што руските власти го негираат. Руските медиуми објавија дека стотици украински бегалци се испратени со воз во северните региони Јарослав и Рјазан.

Обедински очајно се плаши дека Кира ќе стане една од тие луѓе.

„Чекам Кира да може повторно да се јави и да ми каже што се случува“, рече тој. „Не се слушнав со мојот син со денови пред да биде убиен и, дури и до последната секунда, чекав добри вести. Само се молам Бог да ја заштити и да ја вратиме дома“.

Извор: Гардијан

Фотографијата не соодветствува на лицата од приказната