„Мерве! Ирем! Мерве! Ирем“, извикува спасувачот Мустафа Озтурк. На сите околу нас им е наредено да молчат. Тимот бара две сестри за кои другите преживеани велат дека се живи заробени под купишта урнатини.

Со чувствителни уреди слушаат каков било одговор. Сите се замрзнати во исчекување.

И тогаш, пробив. „Ирем, драга моја, блиску сум до тебе, ме слушаш, да? - вели Мустафа.

Оние од нас кои гледаме не можат да го слушнат, но сега е јасно дека таа реагира. Мала група пријатели на девојките тивко чекаат со нас.

„Вие сте одлични! Сега останете смирени и одговорете ми. Ах ок, тоа е Мерве.

Мерве (24) и нејзината сестра Ирем (19) беа заробени под урнатините на нивниот петкат станбен блок во Антакија, јужна Турција, кој беше срамнет со земја од земјотресот. Поминаа два дена, но за нив тие денови изгледаа како недели.

„Среда е. Не! Не бевте заробени 14 дена. Дајте ни пет минути. Ќе бидете надвор“.

Мустафа знае дека ќе трае со часови, но ни вели: „Ако ја изгубат надежта, можеби нема да преживеат“.

Мерве и Ирем почнуваат да се шегуваат и да се смеат заедно. Можам да видам голема насмевка на лицето на Мустафа: „Да имаа простор веројатно ќе танцуваа“, вели тој.

Според пресметките на спасувачите, до сестрите е 2 метри (6,6 стапки), но Хасан Бинај, командант на спасувачкиот тим, вели дека копањето тунел во бетонот е многу деликатна операција. Еден погрешен потег може да доведе до катастрофа.

Булдожерот е повикан многу малку да го подигне и држи густиот бетон за да го спречи уривањето на зградата кога ќе почнат да копаат.

„Девојки, наскоро ќе ви дадеме ќебиња. Мустафа им кажува на сестрите. „Ах не, не грижете се за нас, ние не сме уморни или ладни“.

Мустафа вели дека Мерве е загрижена за ситуацијата на спасувачите. 20:30 часот по локално време е многу студено. Оваа област ја имаше една од најстудените зими на која луѓето можат да се сетат.

Спасувачите бесно почнуваат да копаат и со голи раце да ги фрлаат урнатините.

Но, по неколку часа чувствуваме како земјата одеднаш се тресе под нашите нозе. Станува збор за силен последователен потрес. Операциите мора да престанат и да ја напуштиме уништената зграда.

„Овде има брутална реалност. Безбедноста на нашиот тим е на прво место“, вели Хасан.

По 30 минути, Мустафа и уште тројца спасувачи се враќаат таму каде што копале.

"Не плаши се. Верувај ми нема да те оставиме овде. Ќе те изведам и ќе не однесеш на добар ручек", вика Мустафа. Девојките мислеа дека се оставени да умрат.

Сега е полноќ и копањето е обновено. Тимот едвај спие со денови. Се собравме околу мал оган до зградата.

Честопати има извик: „сесизлик“, што значи тишина. Светлината се гаси, тотален мрак сега. Направија мала дупка во бетонот за да видат дали девојките можат да ја видат светлината што доаѓа од факелот на Мустафа.

"Мерве! Ирем! Дали ја гледаш светлината? Добро! Совршено! Сега испраќам мала камера надолу. Откако ќе ја видиш кажи ми и јас ќе ти кажам што да правиш."

Тоа е момент на возбуда за сите. Хасан се придружува на неговиот тим за да ги види девојките на малиот екран поврзани со нивната камера за ноќно гледање. Тие можат да ги видат и Ирем и Мерве.

"Ти си толку убава. Не мрдај премногу. Ирем повлече ја камерата за да ја видиме Мерве подобро."

На екранот гледаме дека Ирем се насмевнува. За среќа има доволно простор за нив помеѓу бетонот што ги заробува.

Олеснувањето ги преплавува лицата на сите. Девојките изгледаат добро и барем Ирем има простор да се извлече ако ја направат дупката поголема.

Но, речиси веднаш тимот изгледаше загрижен. Мерве им кажала дека почнала да ѝ студи и дека има нешто тешко на нејзините нозе.

Лекарите биле загрижени: „Дали стапалата на Мерве имаат гангрена? Или ова е првиот симптом на хипотермија?“

Сега е околу 05:00 часот. Тунелот е доволно голем за најтенкиот член на тимот да ползи надолу. Спасувачот успеал да стигне и да ја држи Ирем за рака неколку моменти.

„Телото на нашата мајка почна да смрди и не можеме да дишеме правилно“, им кажува Ирем на спасувачите. Девојчињата со денови лежат покрај мртвата мајка.

Тоа е шокантно. Колку е страшно што може да има моменти во животот кога не би ја сакале мајка ти покрај себе.

Повеќе детали на BBC