Во серија пресретнати повици од руски војници кои се дел од инвазиските сили, се открива дека тие се фалат пред своите семејства со размерите на воените злосторства извршени од нивните соборци.

Снимките му биле доставени на Guildhall од извор од украинското разузнавање, пренесува Укринформ.

Војник, наводно од 810-та посебна поморска бригада на руската Црноморска флота, ѝ раскажува на својата сопруга која живее на окупираниот Крим за грабежот на Мариупол: „Веќе собрав толку многу подароци што ќе ви ги дадам по враќањето – таблети, телефони, часовници, накит и лаптоп“.

Друг војник, од 14-та посебна спецопска бригада на руското воено разузнавање (Воена единица 74854), кој е распореден надвор од Изјум, Харкивската област, се слуша како и кажува на мајка си за грабежот на магацинот управуван од синџирот продавници за хардвер Лерој Мерлин во близина на Кијив. : „Памтиш, ти кажував кога бевме на тоа другото место, таму имаше складиште на Лерој Мерлин. Уште во првите денови таму земавме што ни требаше. Нашите артилерци ми донесоа троен шатор и единечен шатор исто така. Тие упаднаа во тоа место, почнаа да го ограбуваат тој магацин: зедоа многу влажни марамчиња, секакви работи: алат, моторни пили... Имаше и моторен чамец, но не го зедоа. Секој го зеде она што му требаше“.

Руските војници не го кријат фактот дека нивната војска го ограбува цивилното население во Украина.

Војник со една од единиците на Западниот воен округ на руската армија, по име Данил, во моментот на неговиот престој во близина на селото Заворичи во близина на Кијив на 23 март, му кажува на својот пријател од Санкт Петербург преку телефон: „Овде сме добро ситуирани: тука имаме јагнешко месо, сите овие викендички, продавници - сето тоа е наше. Сè што имаат луѓето овде е наше, ние го земаме како што сакаме: автомобили, што и да е.

На 20 март, припадник на руските вооружени сили, кој бил распореден во областа Полисија во Украина, му кажува на својот пријател во Русија, мајорот И. Готовцев: „Тука јадеме свинско. Овде јадевме скоро сè, вклучително и кокошки.

Кон крајот на март, рускиот војник Виктор Коробејников имаше телефонски повик со неговата сопруга, која исто така служеше во една од единиците на руската армија стационирана во близина на Мариупол: „Таму само им ги одземаат автомобилите на луѓето. Автомобилите на локалните жители. Ги бркаат од Мариупол, оние што не се погодени, а ги ограбуваат и селата околу градот“.

Друг војник кој е дел од единицата на Западниот воен округ на руската армија, стациониран во близина на Изјум, ѝ кажува на својата сопруга која живее во Смоленската област: „Ја ограбуваме областа, одиме од врата до врата. Овде немаме залихи. Што и да е испорачано, задните војници бараат мито за да го дистрибуираат. Минатата недела заменив палто од визон за кутија цигари“.

Особено „побожен“ воен злосторник од 9-та артилериска бригада на Западниот воен округ на руската армија, кој беше стациониран во близина на Харкив, се пофали на својата мајка, Ирина Викторовна Степанова, дека ја украл иконата од локална црква: „Ја зедов иконата од црквата за Настја. Тоа е Богородица со Исус Христос. Ја зедов. Има циркони на неа. Изгледаат како дијаманти, навистина убава.

Родителите и пријателите на руските ограбувачи се радуваат на раскажаните приказни, па дури и ги поучуваат да дејствуваат понатаму. Алексеј, војник во руските вооружени сили, распореден во Украина, наводно во близина на Мариупол, зема „наредба од пријател, чие име е Иван:

- Слушај, може ли да ти побарам услуга? Ми требаат телефон и лаптоп. Или можеби ги имаат оние роботските правосмукалки…

- Добро, разбирам. Ако најдам нешто, ќе ти го земам.