Русија ќе ги исцрпи резервите на ракети, артилериски гранати и оклопни возила до крајот на оваа година доколку продолжи интензитетот на војната, пишува „Инсајдер“. Тие тврдат дека инвазијата довела до „масовно губење“ на оружје и воена опрема. Во исто време, состојбата на руската воена авијација ја оневозможува целосната воздушна кампања.

Поради санкциите на Западот, Русија не е во можност да го продолжи индустриското производство во истиот обем и на тој начин евентуално да ги обнови залихите кои брзо се трошат. Постои заедничка перцепција меѓу воените аналитичари, како и загрижените граѓани, дека Русија наследила огромна залиха на артилериска опрема од Советскиот Сојуз. И тоа е вистина.

Проблемот е што не беше наменет за долго складирање. Уште во летото 2002 година, за време на втората чеченска војна, руската армија се соочи со недостиг од гранати од 122 мм и 152 мм. Арсеналот е целосно исцрпен не само од двете чеченски војни и во Грузија, туку и од воената инвазија во Украина во 2014 и 2015 година, а веројатно уште повеќе во Сирија.

Според експертите, ако интензитетот на војната остане на сегашното ниво, Москва ќе се соочи со опиплив недостиг од гранати до крајот на 2022 година и ќе мора да ја зачува муницијата.

Руската индустрија за артилерија и муниција е преполна со истите проблеми како и целиот руски воен сектор. Опремата се истроши побрзо отколку што може да се надополни, има хроничен недостиг на персонал и ригидни правила во договорите за одбрана на владата. Сето ова води до дополнителни загуби или, во најмала рака, дополнителни трошоци. Кој плаќа за грешките? Граѓаните на Русија.

Парите нема да бидат доволни

Затоа, со оглед на фактот дека тие се отсечени од снабдувањето со западна опрема, резервни делови и материјали и во исто време ограничени со човечки капитал, руските производители на муниција неминовно ќе се соочат со драстично намалување на производството во догледна иднина. Ако ја преживеат 2023 година, падот е неизбежен после тоа.

Руската индустрија едноставно нема потенцијал за сериозно зголемување на производството, меѓу другото и поради релативно ниската продуктивност на трудот.

И покрај планираното внесување на најмалку сто милијарди рубли во воената индустрија, и тоа само во 2022 година, Инсајдер наведува дека целокупната логистичка слика повеќе ќе зависи од конкретните потези на различни воени менаџери отколку од самите пари. Едноставно, пишуваат тие, оваа индустрија многу брзо повеќе ќе личи на рачно производство отколку на сериозно индустриско производство.