Следејќи ги стапките на минатото искуство, трговијата со нафта и нафтени деривати кои пристигнуваат од Русија почнува да наликува на комплицирана шема за перење пари; важно е да се исчистат трагите и да се смири совеста на потрошувачите додека ги гледаме ужасите на војната во Украина од топлите домови.

Сигурно веќе сте слушнале за терминот Брент? Станува збор за мешавина на сурова нафта која почна да се вади во Северното Море (на локација североисточно од Шетландските Острови) пред речиси половина век и вообичаено се користи како глобален показател за движењата на цената на црното злато.

Историјата на Брент е невозможно да се сумира во неколку реда текст, но единствената важна работа за оваа приказна е дека една деценија по почетокот на комерцијалната експлоатација во Лондон, започна трговијата со фјучерси, што го претвори Брент во глобален репер.

Слична приказна го следи West Texas Intermediate (WTI) од другата страна на Атлантикот; разликата е само во фактот што трговијата со финансиски деривати врз основа на видот на нафтата за која станува збор започна малку порано, во Чикаго (кој е познат како клучен центар на глобалната трговија со стоки и суровини).

Брент и WTI - столбот на глобалната трговија со нафта

Ако ве привлечат вестите за движењето на цените на суровата нафта (без географски детерминанти), постојат сите шанси токму напредните цени на мешавината Brent или WTI да ја должат својата популарност на финансиските пазари.

Раскошниот асортиман на сродни производи (фјучерси и опции) со богата временска димензија што се протега далеку во иднината (можете да се обложувате на цените на нафтата неколку години однапред) обезбедува активен пазар кој формира сигурна основа за глобалната трговија. Изобилството на ликвидност и безброј можности за шпекулации (и хеџинг) ги направија Brent и WTI глобално познати брендови, иако сегментот на производство на сурова нафта на глобално ниво на нафта е многу покомплексен.

Сурова нафта со различни хемиски својства се извлекува од земјата и под вода на многу локации низ светот. Клучот е во молекуларната структура на суровината, која може да се разликува првенствено според критериумот на густина (гравитација), на скала развиена во Американскиот институт за нафта (која се движи од потешка до полесна) и содржината на сулфур суровини ).

Во зависност од овие карактеристики, кои ја прават суровината повеќе или помалку погодна за рафинирање, се формира цена, најчесто во форма на попуст или премија во однос на два течни инструменти од почетокот на приказната - Брент и WTI. Википедија на тој начин нуди листа од околу триста познати видови, а меѓу нив, сосема логично, има и грст мешавини од - Русија.

Таа е придружна членка на нафтениот картел ОПЕК и еден од најголемите светски производители на сурова нафта, која заврши на пазарот на Европската унија до инвазијата, или во сурова форма (како материјал за рафинирање) или како финален производ (некои на нафтените деривати) што ги истураме на бензинските пумпи.

Морални скрупули на нафтените компании

Сега кога ги опфативме основите, конечно можеме да се вратиме на мрачната реалност и руската инвазија на Украина. Бидејќи снабдувањето со руска нафта и нафтени деривати во ЕУ не беше прекинато со безмилосни одбојки од проектили; веќе по првиот бран санкции со кои Унијата на западните земји одлучи да ја казни Русија, беше јасно дека суровините како гасот и нафтата ќе имаат посебен третман.

Колку и да изгледа лицемерно (и со право да се фрли народот на Украина во очај), таквата стратегија на европските лидери изненади малкумина. Фактот дека со еден куп санкции номинално има многу простор за непречена трговија со суровини (со која агресорот всушност ја финансира трагичната воена кампања против соседна земја) е едноставно одраз на конкретни околности (и последици од неуспешни политички одлуки) на Стариот континент.

Таквата рамнотежа на силите преку ноќ е едноставно невозможно да се промени. За „година, две, три“, европските лидери ветуваат, во отсуство на веродостојна алтернатива, бидејќи Русија, во услови на драматично зголемување на цените и сериозни пазарни нерамнотежи, учествува со околу 10 отсто од вкупното светско производство на сурова нафта.

И тука работите се комплицираат.

За почеток, санкциите го отежнуваат бизнисот со Русија. Банките се движат претпазливо и многу бавно низ лавиринтот на регулативи кои дозволуваат, ограничуваат и забрануваат бизнис (и трговија) ​​со Русија, а ограничувањата наметнуваат обврска за дневни проверки на другата страна според голем број различни критериуми.

Секоја алка во комплицираниот синџир на снабдување со енергија зависи, се разбира, од кредитните линии на банките, што потоа доведува до прекини во снабдувањето, или уште полошо, дури и до недостиг (дизелот беше најчесто споменуван во последните недели).

А потоа, тука е негативниот публицитет што претставува сериозен ризик за репутацијата за корпоративниот сектор. Набргу по почетокот на инвазијата, британските пристанишни работници одбија да го претоварат бродот под германско знаме кој испорачуваше руска сурова нафта во рафинеријата Стенлоу Оил во сопственост на индиската корпорација Есар.