Оваа недела, сателитот за набљудување на Сонцето на НАСА, SDO (Solar Dynamics Observatory), сними многу редок настан кој ги изненади научниците.

Д-р. Тамита Сков, која се занимава со т.н вселенското време сподели видео секвенца што го прикажува овој настан.

- Ајде да зборуваме за поларниот вител! Материјалот од северната испакнатост штотуку се одвои од главната нишка и сега циркулира во масивен поларен вител околу северниот пол на нашата ѕвезда -, напиша научничката на Твитер, додавајќи дека „импликациите за разбирање на сончевата атмосферска динамика над 55 степени овде не можат биди преценети“.

Talk about Polar Vortex! Material from a northern prominence just broke away from the main filament & is now circulating in a massive polar vortex around the north pole of our Star. Implications for understanding the Sun's atmospheric dynamics above 55 here cannot be overstated! pic.twitter.com/1SKhunaXvP

— Dr. Tamitha Skov (@TamithaSkov) February 2, 2023

Што се сончевите испакнатини?

„Сончевите испакнатини се светли „облаци“ од плазма кои можат да се видат над површината на Сонцето. Кога ќе ги погледнеме „одозгора“, односно кога се пред дискот на Сонцето, тогаш изгледаат темни и ги нарекуваме филаменти“, објаснува д-р Иван Милиќ од Астрономската опсерваторија во Србија.

Д-р Милиќ за Данас вели дека научниците знаат за нив околу 200 години и дека секако се последица на комплицираната структура на магнетното поле на Сонцето, но дека и до ден денес не знаат како настануваат.

„Имено, испакнатите се формираат релативно брзо, но тие можат да траат со месеци, проширувајќи се стотици илјади километри во меѓупланетарниот простор“, забележува научникот.

Кога се појавуваат?

Скот Мекинтош, соларен физичар и заменик-директор во Националниот центар за атмосферски истражувања во Болдер, изјави за Space.com дека иако не видел ваков вител, нешто чудно обично се случува на соларни географски широчини од 55 степени барем еднаш на секое Сонце. циклус.

„Ваквите испакнатини се појавуваат на точно 55 степени од географската ширина на Сонцето на секои 11 години. „Научниците знаат дека овој феномен е поврзан со фактот дека магнетните полови на Сонцето ги менуваат местата еднаш по сончев циклус, но моментално нема модели кои би ги објасниле таквите појави“, објасни тој.

Иако научниците знаат дека испакнатините (т.е. филаментите) можат да се отцепат од површината на Сонцето, формирањето на таков вител не е забележано до сега.

Инаку, според д-р Мекинтош, во оваа фаза од активноста на Сонцето може да се очекуваат соларни изливи и сончеви дамки бидејќи Сонцето во овој момент е поактивно од кога било.

За жал, сончевите истражувачи се ограничени во опсегот на набљудување бидејќи немаат пристап до поларните региони на Сонцето - кои играат интегрална улога во сончевиот магнетен циклус.

„Можеме да го набљудуваме сонцето само од рамнината на еклиптиката - рамнината во која орбитираат планетите“, рече Мекинтош.

Меѓутоа, со мисијата Solar Orbiter на Европската вселенска агенција која е во тек, можеби сме поблиску до разбирање како функционираат овие феномени. Оваа мисија ќе ја напушти рамнината на еклиптиката и директно ќе ги набљудува половите на Сонцето.