Иран започна неуспешен ракетен напад врз британската воздухопловна база на Диего Гарсија, а инцидентот се случува во услови на зголемени тензии и промени во британската воена политика.

Извештаите за неуспешен ирански ракетен напад врз британската воздухопловна база на Диего Гарсија се загрижувачки, но не и неочекувани. Тие доаѓаат во време кога британската влада дискретно ја промени својата политика, давајќи им дозвола на САД да започнат напади врз иранските воени објекти од британска територија, пишува Скај њуз.

Промена на британската политика

Доцна во петокот навечер, британската влада објави суптилна промена во политиката кон конфликтот со Иран. Во соопштението на Даунинг стрит се вели дека министрите „потврдиле дека договорот за користење на британските бази од страна на САД во колективната самоодбрана на регионот вклучува американски одбранбени операции за онеспособување на ракетни локации и капацитети што се користат за напад врз бродови во Ормутскиот теснец“.

Клучната промена е во последниот дел од соопштението. На американските сили сега ќе им биде дозволено да ги користат британските бази - Ферфорд и Диего Гарсија - за да започнат напади врз иранските „капацитети што се користат за напад врз бродови во Ормутскиот теснец“. Оваа промена, вели владата, е направена поради итна потреба Ормутскиот теснец да остане отворен и оперативен.

Во исто време, мал број британски воени планери, наводно околу десет, се испратени во седиштето на Централната команда на САД во Тампа, Флорида. Иако британските офицери веќе рутински се распоредени таму, распоредувањето засилувања и проширените овластувања на Американците укажуваат дека Велика Британија сака активно да се вклучи во развојот на план за обезбедување на теснецот.

Силни реакции

Опозиционите партии во Обединетото Кралство веднаш побараа ова „проширување на мисијата“ да се стави на гласање во парламентот. Како што се очекуваше, британското соопштение предизвика брза реакција од Техеран. Само еден час по објавата од Лондон, иранскиот министер за надворешни работи, Абас Аракчи, се огласи на социјалната мрежа X.

Iran fired IRBMs at Diego Garcia nearly 4,000 km away? First ever time Iran has been known to launch something with this range. Iran was only known to posses missiles with ranges of up to 2,000 km, although, in theory, medium-range ballistic missiles such as the Khorramshahr-4… https://t.co/nBP3NR5FBF pic.twitter.com/ah37hSsCkt

— ELINT News (@ELINTNews) March 21, 2026

„Огромното мнозинство Британци не сакаат да учествуваат во израелско-американската војна против Иран, што е прашање на избор. Игнорирајќи го сопствениот народ, г-дин Стармер ги става британските животи во опасност дозволувајќи британските бази да се користат за агресија против Иран. Иран ќе го оствари своето право на самоодбрана“, напиша Аракчи, според Индекс.

Ризици и последици

Промената на политиката носи и реални ризици за Обединетото Кралство. Постои можност Соединетите Американски Држави да одлучат да го дефинираат концептот на „колективна самоодбрана“ пошироко отколку што го прават Британците при избор на цели за напади што доаѓаат од британските бази. Самиот обид за напад врз Диего Гарсија со балистички ракети укажува на неколку важни факти.

Прво, иранскиот режим сè уште поседува воена способност за напади на долги растојанија - растојанието од јужниот брег на Иран до Диего Гарсија е околу 4.000 километри. Второ, постои реална опасност за цивилните авиони што го заобиколуваат Иран на своите рути, но летаат низ воздушниот простор низ кој би поминале ваквите ракети. И трето, обезбедувањето на Ормутскиот теснец ќе бара пошироки коалициски напори, а членовите на таа коалиција самите ќе станат мети на иранскиот режим. Ова би можело да вклучува асиметрични закани, при што скриените ќелии во целните земји се посебна загриженост.

Што е Диего Гарсија?

Воената база Диего Гарсија, која беше мета на иранските балистички ракети, е најголемата на островите Чагос во Индискиот Океан. Базата се наоѓа на илјадници километри од африканскиот и азискиот континент. Оддалечена е приближно 4.000 километри од Иран и регионот на Персискиот Залив.