Уставниот суд на Полска во четвртокот ја блокираше судската практика на Судот на правдата на Европската унија, бидејќи според нивното толкување, Судот на ЕУ ја надминува својата надлежност при донесување пресуди за полските закони што го одредуваат начинот на именување судии и изгледот на полското судство, со што почна да се распламтува нова војна на релација Варшава - Брисел, а некои повикаа на полски Брегзит, на кој веќе му е дадено името Полегзит.

Спорот помеѓу Полска и ЕУ следеше кога Полскиот Уставен суд го поништи приматот на европското право, според кое договорното право на ЕУ не е во согласност со полскиот устав. Ова првенствено се однесува на правото на ЕУ да интервенира поради закана за владеењето на правото во нејзините членки, како што е случајот со Полска, која е обвинета дека назначила политички соодветни судии во Уставниот суд.

„Фактот што Варшава ги потпиша европските договори не значи дека го предаде својот правен суверенитет во рацете на ЕУ“, заклучи полскиот Уставен суд.

Оваа одлука предизвика бес кај европските институции и Европскиот парламент, кои сметаат дека „приматот на правото на ЕУ мора да биде неоспорен“ во однос на националните закони. Меѓутоа, точно е и дека Брисел ова лето знаеше дека полскиот Уставен суд ќе донесе таква одлука. Откако беше донесена официјалната одлука, кризата се продлабочи и дојде време Полска да ја напушти ЕУ и да се сврти кон Вишеградската група, како ново јадро на соработката меѓу националните држави кои не сакаат наднационална институција како менаџер. Така, официјална Варшава, по Унгарија, стана втората членка што се спротивстави на одлуките на бриселската бирократија.

Тоа беше и аларм за Брисел, па претседателот на Европскиот парламент, Давид Сасоли, рече дека таквата пресуда нема да остане без последици. Некои во администрацијата на ЕУ ја толкуваат оваа одлука на полскиот Уставен суд како објава на војна на Брисел.

Некои веќе веруваат дека таквата одлука на Варшава е начин за оваа земја, како и Велика Британија, да го активира познатиот член 50, според кој една членка може да ја напушти ЕУ. Актуелниот полски премиер Матеуш Моравјецки негира дека неговата земја планира да ја напушти Унијата, додека европските правни експерти веруваат дека членот 50 ќе мора да се активира затоа што правото на европска супериорност над полското право не може да се одрече, бидејќи европското право е основата на ЕУ.

Спорот околу надлежноста помеѓу националните уставни судови и Судот на правдата на ЕУ не е нов. Адвокатите веруваат дека постојат две мислења во рамките на ЕУ.

Првиот е Судот на правдата и Европската комисија да сметаат дека европското право има предност пред националното право на земјите - членки и дека, соодветно, Судот на правдата секогаш го има последниот збор. Вториот, кој го претставуваат многу уставни судови на земјите -членки на ЕУ, е дека Судот на правдата не го има секогаш последниот збор. Многу уставни судови на земјите -членки на ЕУ претпоставуваат дека земјите -членки им дале на европските институции само одредени, јасно дефинирани овластувања. За повеќето адвокати, овој спор во ЕУ е жив песок и нерешено прашање.

Со оваа одлука, како што се толкува во Брисел, премиерот Матеуш Моравиецки всушност се спаси од тоа да биде прикажан како „слаб“ во очите на своите гласачи. Оваа одлука е всушност вовед во неговата дипломатска игра со Брисел да боксува што повеќе пари и придобивки за Полска од администрацијата. Многумина веруваат дека ова е само игра и дека Полска нема само така лесно да ја напушти Европа, како и дека полскиот Брегзит е всушност многу далеку.