Околу 4.000 работници во електраната избегаа. Оние кои останаа тврдат дека добиле закани за киднапирање и тортура, а се кулминираше во петокот со киднапирањето на директорот на фабриката Игор Мурашов.

Додека Сергеј Шветс, работник за обезбедување во нуклеарната централа Запорожје, седел во својот стан во Енергодар, окупиран од Русија, во мај, видел вооружени мажи како одат по улицата. Кога му заѕвониле на врата, тој се уверил дека ќе го убијат ...

Шветс некогаш бил припадник на украинската армија и лојален на Киев. Знаел дека вооружените луѓе дошле или да го убијат, или да го измачуваат.

Размислувал да сними проштална порака за семејството кое побегнало во странство, но на крајот запалил цигара и грабнало пиштол.

Шест руски војници ја скршиле вратата и отвориле оган. Сергеј го направил истото. Ранет во раката, бутот, увото и стомакот, почнал да губи свест. Пред да се стемни, слушнал како еден од групата им кажува на војниците да престанат да пукаат и да повикаат брза помош.

Шветс, кој го преживеа ранувањето, е еден од работниците на нуклеарната централа Запорожје, кој се сеќава колку се плашел дека руските сили ќе го измачуваат или убијат откако ќе ја заземат нуклеарната централа.

Украинските власти тврдат дека Русите ги заплашувале вработените да ги принудат да работат. Тврдат дека ги тепале и мачеле работниците. И не само нуклеарката да „преживее“, туку и да ги казни работниците затоа што му биле лојални на Киев.

Животот бил добар за работниците во нуклеарката пред да започне руската инвазија на 24 февруари годинава. Тие би можеле да обезбедат убав и стабилен живот за своето семејство.

Иако Украина сè уште ги носи психолошките лузни од најголемата нуклеарна катастрофа во светот (Чернобил, 1986 година, забелешка на авторот), нуклеарната централа Запорожје, најголемата нуклеарна централа во Европа со шест реактори, вработила околу 11.000 луѓе, поради што Енергодар и неговите 53.000 жители еден од најбогатите градови во регионот.

Меѓутоа, откако руските сили го окупираа градот на почетокот на годината, некогаш лесниот живот се претвори во кошмар, пишува АП.

Русите го „прегазиле“ Запорожје, лоцирано на околу 6 километри од Енергодар, но задржале украински персонал да управува со него.

И Русија и Украина се обвинуваат меѓусебно за гранатирање на централата, која ги оштетила далноводите што ја поврзуваат со мрежата, предизвикувајќи меѓународна тревога за нејзината безбедност. Украинските власти велат дека Русите ја користеле фабриката како штит од кој гаѓале околните градови, пренесува „Телеграф“.

Извештаите за заплашување и киднапирања на работници почнаа да се слеваат во текот на летото.

Рафаел Маријано Гроси, директор на Меѓународната агенција за атомска енергија (МААЕ), изјави за АП за извештаите за насилство меѓу руски и украински персонал.

Околу 4.000 работници во електраната избегаа. Оние кои останаа тврдат дека добиле закани за киднапирање и тортура, а се кулминираше во петокот со киднапирањето на директорот на фабриката Игор Мурашов, кој руските сили го уапсија на враќање од работа и со врзани очи.

- Во понеделникот беше ослободен откако беше принуден да даде лажна изјава пред камера - тврди Петро Котин, директор на Енергоатом, украинската државна компанија за нуклеарна енергија.

Котин рече дека Мурасов бил ослободен на границата на територијата контролирана од Русија и дека морал да пешачи 15 километри за да стигне до делот што го држат Украинците.

- Би рекол дека тоа беше психичка тортура. Мораше да каже дека Украинците ја нападнале централата, дека е украински шпион, дека е во контакт со специјалните сили на Украина - рече Котин, мислејќи на Мурашов.

Протераниот градоначалник на Енергодар, Дмитро Орлов, кој разговараше со Мурашов откако Русите го ослободија, рече дека Мурашов му рекол дека два дена бил во самица во подрумот, со вреќа над главата и лисици.

– Таа ситуација не е нормална – изјави Орлов.

Претседателот на Украина, Володимир Зеленски, го опиша киднапирањето на Мурашов како „уште една манифестација на апсолутно неоткриен руски терор“.

„Таму се случија страшни работи“

- Од Енергодар беа киднапирани повеќе од 1.000 луѓе, меѓу кои и работници од електраната, иако некои беа ослободени - проценува Орлов кој откако одбил да соработува со Русите, побегнал во Запорожје, најблискиот град под украинска контрола.

Котин процени дека сè уште се киднапирани 100-200 луѓе.

Орлов вели дека првото киднапирање се случило на 19 март, кога Русите го фатиле неговиот заменик Иван Самодјук, чија локација сè уште не е позната. После тоа, имаше се повеќе и повеќе киднапирања.

– Во повеќето случаи киднапираа луѓе со проукраински ставови, кои активно учествуваа во движењето на отпорот – тврдеше тој.