Војната во Украина и меѓународните санкции тешко ги погодија најсиромашните руски републики, како Дагестан и Бурјатија, од каде што руската армија регрутира најмногу војници. Локалното население е незадоволно од политиката на Кремљ и сега гледа можност конечно да се одвои од Русија.

Постојат знаци дека движењата за независност добиваат на сила во многу руски републики и се закануваат да ја дестабилизираат владата во земјата. Федерацијата се состои од 85 провинции, од кои 22 се републики и секоја има различна етничка структура. Повеќето од нив беа независни територии пред да бидат анектирани од Русија, а добија автономија по распадот на Советскиот Сојуз, коментира Moscow Times, објаснувајќи дополнително дека војната во Украина сè повеќе влијае на одредени делови на Руската Федерација, каде што незадоволството од политиката на Путин расте.

Овие републики, пишува Moscow Times, долго време се незадоволни од својот статус бидејќи Кремљ, како што тврдат, им го потиснал автономниот јазик и идентитет преку програма за „присилна русификација“. Малцинствата во тие републики протестираат затоа што, како што тврдат, државата им ги одзема ресурсите, а нивните потреби се целосно запоставени.

Тие го носат товарот на војната

„Војната го засили негодувањето. Сиромашните провинции ги претрпеа економските последици од санкциите и го сносат најголемиот товар на руските жртви во Украина. Најголем број на смртни случаи се забележани во републиките Дагестан и Бурјатија“, се наведува во извештајот на Moscow Times.

Оваа ситуација доведе до растечко и погласно незадоволство.

„Кремљ ги црпи сите свои ресурси од регионот, особено од Бурјатија, и како резултат на тоа локалното население е во сиромаштија“, изјави за медиумот Александра Гармажапова, шеф на новоформираната Фондација Слободна Бурјатија.

Иднината ќе ја решиме на слободни избори

Фондацијата предводена од Александра води кампања против војната. Само членовите кои ја напуштиле земјата - вклучително и Гармажапова - можат да го сторат тоа отворено, додека другите мора да молчат поради страв од одмазда од Кремљ. Но, таа тврди дека групата има силна поддршка од Бурјатија, која се наоѓа во источна Русија во близина на границата со Монголија, и која расте како што војната се одолговлекува.

„Ние кои ја напуштивме земјата сме гласови на оние кои не можат да зборуваат“, рече таа.

Фондацијата, исто така, бара значајна автономија за републиката, вклучително и моќ да одбие да испраќа војници во војна, да го контролира сопствениот буџет и ресурси и да го врати приматот на јазикот и културата на Бурјат. За тоа дали групата ја поддржува целосната независност, Гармажапова вели дека „иднината на Бурјатија треба да ја одреди народот на Бурјатија на слободни избори“.

Оваа фондација не е единствената од ваков вид во Русија. Народниот конгрес на Оират-Калмик беше формиран во 2015 година како одговор на руското угнетување и експлоатација со цел да се обезбеди независност на Република Калмикија во југозападна Русија во близина на Каспиското Море.

Властите се справија со нив, но активистите продолжија да водат кампања и да организираат протести во кои учествуваа илјадници луѓе против назначувањето на сојузникот на Путин за градоначалник на главниот град Калмикија во 2019 година. Конгресот сега тврди дека е легитимно претставничко тело за 180.000 етнички Калмици и планира да бара меѓународно признавање во ОН.

Тие ја основаа Лигата на слободни нации

Во мај, Конгресот ги здружи силите со претставници на пет други републики за да ја основа Лигата на слободните нации. Нивната заедничка платформа вклучува противење на војната и режимот, како и на суверенитетот на републиките.

„ЛСН бара распаѓање на Руската Федерација и создавање на нови држави на нејзините урнатини“, рече Сирес Болаен, главен старешина на народот Ерзија во Мордовија.

Заедно со другите сепаратистички лидери, Болен ја гледа војната како можност. Ослабениот и вознемирен режим тешко би можел да се бори за задушување на востанија во најголемата земја во светот.

Тој смета дека победата на Украина е еден од двата суштински услови за успех на движењето за независност. Втората е меѓународна поддршка, вклучително и признавање на републиките и санкционирање на Русија за „кршење на националните права на домородните народи“.