Извештаите во грчките медиуми сугерираат дека земјата се подготвува да ги пренесе на Украина многу потребните ракетни системи земја-воздух со долг дострел, С-300 од советско производство. Станува збор за системот кој Украина го бараше од Грција практично од почетокот на руската инвазија. Иако е крајно невообичаено за членка на НАТО, Грција има прилично голема залиха на советски ракетни системи С-300 и очигледно се согласила во ефективен договор со администрацијата на Бајден да ги предаде на оние на кои им се најпотребни. Ова секако не е добра вест за руските воени авиони.

Грчкиот весник „Катимерини“ објави дека е договорен масовен трансфер на грчка одбранбена опрема во Киев, а покрај системите С-300, договорот наводно вклучува и друга советска опрема од грчките противвоздушни резерви, односно противвоздушна одбрана со краток дострел, системи Тор и Оса и двоцевни советски противвоздушни пиштоли ЗУ-23-2.

Атинскиот весник пишува дека Грција дала зелено светло за трансфер на С-300 на Киев во замена за американското ветување дека ќе ја одобри продажбата на нејзините стелт-ловци Ф-35. Минатиот петок, американскиот Стејт департмент навистина одобри можна воена продажба на Грција на 40 повеќенаменски борбени авиони Ф-35 од петтата генерација, плус соодветна опрема, во вкупна вредност од 8,6 милијарди долари.

Украина ја започна војната со руските агресори со околу 250 фрлачи за ракети земја-воздух со долг дострел С-300. Поради интензитетот на руските напади во последните две години, ова оружје е прилично исцрпено, а речиси се исцрпени и залихите на ракети со кои располагаат. Врз основа на визуелни докази, Украина првенствено ги користеше системите С-300ПС во конфликтот. Овој модел е развиен од Советскиот Сојуз во средината на 1980-тите, а се базира на шасијата на камионот 8х8 МАЗ-7910, за разлика од влечените системи С-300, кои имаат значително помала подвижност.

Еден од најмоќните системи за воздушна одбрана во светот

Иако системот S-300PS може да истрела различни типови на ракети пресретнувачи, ракетата 5V55R со полуактивен радар и терминално наведување е главниот тип во Украина. Овој проектил има максимален дострел од 90 километри и може да погоди цели на голема височина. До пристигнувањето на американските патриоти, С-300 беше најмоќниот систем за воздушна одбрана со долг дострел што ѝ беше достапен на Украина. Покрај S-300PS, Украина користи и помал број модели S-300V1. Лансерот се носи на возила со трага, а има и вградена способност за антибалистичка ракета (АБМ), пишува Слободна Далмација.

Грција во моментов е единствената членка на НАТО која сè уште оперира со системите С-300. Наводно има најмалку 12 од нив (не е јасно дали тоа се сите системи или само фрлачите - второто изгледа поверојатно), а тоа е многу подобрена верзија на S-300PMU-1 со помодерен 30N6E радар. Тој систем може да истрела и ракети 48N6, чиј дострел варира од 150 до 250 километри и меѓу другото има систем за наведување со полуактивно радарско наведување во терминалната фаза. Тие предности сами по себе би обезбедиле скок напред за Украина во споредба со сите претходни ракети С-300 што ги користеле досега.

Грчките С-300 им дозволија на голем број западни сојузници да ги користат за време на воздушни вежби и да бараат слаби точки во последните години. Ова особено добро го искористи Израел, кој се соочи со закани од С-300 во Сирија и Иран.

(Слободна Далмација)

Фото: ЕПА