„Во војна ништо не е неизбежно, а малку е предвидливо. Она што започна како криминална руска агресија врз Украина стана прокси војна меѓу Вашингтон и Москва“, пишува истакнатиот експерт Џереми Шапиро, директор на Европскиот совет за надворешни односи и соработник на Институтот Брукингс, во напис за Warontherocks.com.

„Двете страни се заклучени во циклус на ескалација кој, со сегашните трендови, ќе ги доведе во директен конфликт, а потоа ќе стане нуклеарен, убивајќи милиони луѓе и уништувајќи го најголемиот дел од светот. Ова е јасно храбро предвидување и не многу мудро - делумно затоа што ако сум во право, веројатно нема да бидам наоколу за да ја земам заслугата“, рече Шапиро во својата анализа насловена „Ние сме на пат кон нуклеарна војна. 

Шапиро посочува дека американскиот претседател Џо Бајден веќе ја именувал оваа опасност - „нуклеарен армагедон“ - што е многу критикувано.

Централно сценарио

„Во моментов, ниту една страна не изгледа подготвена или политички способна да преземе такви чекори. Напротив, во Русија нуклеарните закани се истакнат дел од воената стратегија. Во САД, коментаторите ги осудуваат дури и оние кои ја именуваат оваа опасност поради страв од слабеење на западната решителност“, рече Шапиро, кој работеше во Стејт департментот од 2009 до 2013 година.

„Овде го претставувам само централното сценарио за нуклеарна ескалација... Како појдовна точка земам дека неконтролираната ескалација е патот по кој моментално се движиме“, пишува Шапиро.

Испитување на црвените линии

Тој посочи дека „ниту еден рационален лидер не планира да започне нуклеарна војна“ и дека рускиот режим „не покажува знаци на самоубиствени тенденции“, но дека суштината на проблемот е поголема.

„Штом ќе започне циклусот на ескалација, низа индивидуално рационални чекори може да доведат до апсурдност, до крајот на светот“, посочува тој.

„Како што војната се сврте против Русите, тие повлекоа безброј црвени линии за да го предупредат Западот од ескалација“, рече Шапиро, потсетувајќи на предупредувањата на Москва против пристапувањето на Шведска и Финска во НАТО и заканите дека секој напад на Крим ќе доведе до „суден ден“.

„Бидејќи црвените линии на Русија се покажаа како многу розови, тие се повеќе се доведуваат во прашање на Запад. Многу западни коментатори сега тврдат дека Русија е хартиен тигар и ги отфрлаат нејзините нуклеарни закани како бучна реторика... Со веќе поминати сите црвени линии, сомнително е дека американските носители на одлуки ќе ги сфатат таквите закани како навистина значајни“.

Веројатност за ескалација

„Веројатноста за ескалација произлегува од развојот на настаните на фронтот, а не од преминувањето на некои произволни црвени линии“, наведува Шапиро, додавајќи дека експертите долго време се сомневаат дека руските нуклеарни сигнали се блеф со цел да се влее страв кај западниот непријател.

„Но, настаните во Украина и можноста за катастрофална воена загуба можеби ја променија таа пресметка. Никој навистина не знае. Веројатно и самите Руси не го знаат тоа. Она што е јасно е дека двете страни постојано ескалираа во Украина кога се плашеа дека можат да загубат“, истакнува тој.

И покрај ова, западните сојузници постојано ја зголемуваат воената помош за Украина и санкциите против Русија „до тој степен што сега изгледа дека имаат намера трајно да ја ослабат Русија и да го уништат рускиот режим како што рече Бајден дека е неопходно за да се стави крај на војната“.

Повеќе на Блиц.рс